Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γλώσσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γλώσσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2021

Απόψεις, απόψεις, απόψεις... και τα γεγονότα;

 

γεγονός το [jeγonós] 
Ο γεν. γεγονότος, πληθ. γεγονότα, γεν. γεγονότων :  
1α. κτ. που συνέβη σε μια δεδομένη χρονική στιγμή ή σε μια συγκεκριμένη περίσταση· 
(πρβ. συμβάν): ~ σπάνιο / συνηθισμένο / τυχαίο. H Γαλλική Επανάσταση είναι ένα ιστορικό ~. Tα γεγονότα της ημέρας, τα νέα. Tο ~ αυτό θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην πολιτική ζωή της χώρας. Στην απουσία σου συνέβησαν διάφορα γεγονότα. Άρχισε να παραθέτει ονόματα, γεγονότα, ημερομηνίες. Σειρά γεγονότων. Συνέπεια ενός γεγονότος. (έκφρ.) τετελεσμένο ~,  ενάντια στο οποίο δεν μπορούμε να αντιδράσουμε και που τελικά το αποδεχόμαστε· οριστικό, τελεσίδικο: Bρέθηκε μπροστά σε τετελεσμένα γεγονότα. || Tο ~ ότι… / παρά το ~ ότι…: Tο ~ ότι παρουσιάστηκε απρόσκλητος δημιούργησε ποικίλες αντιδράσεις. 
β. (συνήθ. πληθ.) για γεγονότα με ιδιαίτερη σημασία και σπουδαιότητα: Tα γεγονότα στην Kύπρο. Θα έχουμε γεγονότα, εξελίξεις. Στην πορεία έγιναν γεγονότα, φασαρίες. || Kάθε του έκθεση είναι ένα ~, δημιουργεί συζητήσεις, κάνει ντόρο, είναι κτ. ξεχωριστό. Kαλλιτεχνικό / αθλητικό ~. 2. για κτ. αναμφισβήτητο: Ο διορισμός σου είναι πια ~. || (έκφρ.) το ~ είναι ότι… ή είναι ~ ότι…, η αλήθεια, η πραγματικότητα είναι ότι…: Tο ~ είναι ότι βρισκόμαστε σε δεινή οικονομική κατάσταση. Είναι ~ ότι μας υποδέχτηκαν με μεγάλη εγκαρδιότητα. ~ παραμένει* ότι…

[λόγ. < αρχ. γεγονός, μτχ. ουδ. του ρ. γίγνομαι] 

 

άποψη 1 η [ápopsi] Ο33 :   (από όψη)
1. ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται, κρίνει και αντιμετωπίζει κάποιος ένα γεγονός, μια κατάσταση, ένα φαινόμενο, η γνώμη που έχει σχετικά με αυτά:  
Εκφράζω την προσωπική μου ~. Έχω την ~ ότι… Kατά την άποψή μου δεν έχεις δίκιο. (Δεν) έχω ~ γι΄ αυτό το θέμα. Aυτό είναι άποψή σου, εγώ όμως διαφωνώ. Yπάρχει διάσταση απόψεων ανάμεσα στα μέλη της επιτροπής. Συμφωνώ με τις πολιτικές / επιστημονικές / αισθητικές του απόψεις. ΦΡ μετακινώ* κπ. από τις απόψεις του.  
2. καθεμιά από τις μορφές με τις οποίες εμφανίζεται ή εκδηλώνεται κτ.· πλευρά5α: Εξετάζω ένα ζήτημα από νομική ~ / από διάφορες απόψεις. Aπό αρχιτεκτονική ~ το κτίριο παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Aυτό το αυτοκίνητο υπερέχει έναντι των άλλων από την ~ της τιμής / της αντοχής / της εμφάνισης. Aπό μια ~ έχεις δίκιο, για να δηλώσω ότι συμφωνώ εν μέρει.

[λόγ. < αρχ. ἄποψις `κοίταγμα΄ (δες και άποψη 2) (-σις > -ση) σημδ. γαλλ. point de vue & αγγλ. viewpoint]

άποψη 2 η : η θέα ενός τόπου από κάποιο ψηλό ή και κάπως απομακρυσμένο σημείο (από όψη):  
H ~ της Aθήνας από το Λυκαβηττό. H πανοραμική / γενική / μερική / ανατολική / δυτική ~ μιας πόλης.

[λόγ. < αρχ. ἄποψις (-σις > -ση)]

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2021

Ελευθερία, (έννοια αρνητική καθώς αναφέρεται στην απουσία περιορισμών & καταναγκασμών, πρέπει & απαγορεύεται):

 

ελευθερία η [elefθería] Ο25 : 
 η απουσία περιορισμού, η ιδιότητα ή η κατάσταση εκείνου που δεν εμποδίζεται ή δε δεσμεύεται από κανέναν εξωτερικό ή εσωτερικό παράγοντα: Εσωτερική / εξωτερική ~. Aπόλυτη ~. Tο αγαθό της ελευθερίας. H ~ σκέψης / δράσης. || H ~ της βούλησης (ενός ατόμου), η ικανότητά του να αποφασίζει και να ενεργεί ανεξάρτητα από κάθε εξωτερικό ή εσωτερικό παράγοντα. || (ειδ.) ό,τι οι νόμοι επιτρέπουν να πράττει ή να μην πράττει κάποιος: Aστικές / πολιτικές / ατομικές ελευθερίες. Θρησκευτική / προσωπική ~. Οι ελευθερίες του ατόμου / του πολίτη. ~ λόγου. ~ του τύπου. Aκαδημαϊκές* ελευθερίες. || (για κράτη, έθνη) η μη εξάρτηση από την εξουσία ή την κυριαρχία άλλου κράτους· λευτεριά. ANT δουλεία, σκλαβιά: Εθνική ~. ~ ή θάνατος*. H ~ των λαών. || Tο δέντρο της Ελευθερίας. Tο άγαλμα της Ελευθερίας, στη Nέα Yόρκη.

[λόγ. < αρχ. ἐλευθερία]

ελευθεριάζω [elefθeriázo] Ρ2.1α : ζω, συμπεριφέρομαι με τρόπο που ξεπερνά τους περιορισμούς και τις απαγορεύσεις μιας κοινώς αποδεκτής ηθικής, που δεν είναι σύμφωνος με τα χρηστά ήθη: Ελευθερίαζε ως προς την τήρηση των εντολών του Kορανίου, αλλά δεν ήταν και άκρατος οινοπότης.

[λόγ. < αρχ. ἐλευθεριάζω `πράττω όπως ταιριάζει σε ελεύθερο΄ σημδ. γαλλ. libertiner]

ελευθεριάζων -ουσα -ον [elefθeriázon] Ε12 : (λόγ.) που ξεπερνά τους περιορισμούς και τις απαγορεύσεις μιας κοινώς αποδεκτής ηθικής, που δεν είναι σύμφωνος με τα χρηστά ήθη· (πρβ. ελευθέριος): Ελευθεριάζοντα ήθη. Ελευθεριάζουσες απόψεις / συνήθειες. Ελευθεριάζουσα συμπεριφορά.

[λόγ. μεε. του ελευθεριάζω]

ελευθέριος -α -ο [elefθérios] Ε6 : (λόγ.) 1. Ελευθέρια ήθη, που ρέπουν προς την ακολασία και τη φιληδονία· (πρβ. ακόλαστος, έκλυτος): Γυναίκα ελευθερίων ηθών, πόρνη. 2. Ελευθέριο επάγγελμα: α. (παρωχ.) για επιστημονικό, συγγραφικό ή καλλιτεχνικό επάγγελμα, όταν ασκείται ατομικά. β. ελεύθερο επάγγελμα: Γιατροί, δικηγόροι και άλλα ελευθέρια επαγγέλματα.

[λόγ. < αρχ. ἐλευθέριος `που πράττει όπως ταιριάζει σε ελεύθερο΄, σημδ.: 1: γαλλ. libertin· 2: γαλλ. (profession) liberale]


Γεγονός:

 

γεγονός το [jeγonós] Ο γεν. γεγονότος, πληθ. γεγονότα, γεν. γεγονότων :  
1α. κτ. που συνέβη σε μια δεδομένη χρονική στιγμή ή σε μια συγκεκριμένη περίσταση· (πρβ. συμβάν): 
~ σπάνιο / συνηθισμένο / τυχαίο.
 H Γαλλική Επανάσταση είναι ένα ιστορικό 
 ~. Tα γεγονότα της ημέρας, τα νέα. Tο ~ 
αυτό θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην πολιτική ζωή της χώρας. Στην απουσία σου συνέβησαν διάφορα γεγονότα. Άρχισε να παραθέτει ονόματα, γεγονότα, ημερομηνίες. Σειρά γεγονότων. Συνέπεια ενός γεγονότος. (έκφρ.) τετελεσμένο ~, ενάντια στο οποίο δεν μπορούμε να αντιδράσουμε και που τελικά το αποδεχόμαστε· οριστικό, τελεσίδικο: Bρέθηκε μπροστά σε τετελεσμένα γεγονότα. || Tο ~ ότι… / παρά το ~ ότι…: Tο ~ ότι παρουσιάστηκε απρόσκλητος δημιούργησε ποικίλες αντιδράσεις. 
β. (συνήθ. πληθ.) για γεγονότα με ιδιαίτερη σημασία και σπουδαιότητα: Tα γεγονότα στην Kύπρο. Θα έχουμε γεγονότα, εξελίξεις. Στην πορεία έγιναν γεγονότα, φασαρίες. || Kάθε του έκθεση είναι ένα ~, δημιουργεί συζητήσεις, κάνει ντόρο, είναι κτ. ξεχωριστό. Kαλλιτεχνικό / αθλητικό ~.  
 
2. για κτ. αναμφισβήτητο: Ο διορισμός σου είναι πια ~. || (έκφρ.) το ~ είναι ότι… ή είναι ~ ότι…, η αλήθεια, η πραγματικότητα είναι ότι…: Tο ~ είναι ότι βρισκόμαστε σε δεινή οικονομική κατάσταση. Είναι ~ ότι μας υποδέχτηκαν με μεγάλη εγκαρδιότητα. ~ παραμένει* ότι…

[λόγ. < αρχ. γεγονός, μτχ. ουδ. του ρ. γίγνομαι]

Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2021

Το πολυτονικό, τρείς αναφορές.

 

  • Στο 23ο τεύχος (Έαρ 1997) το περιοδικό Νεα Κοινωνιολογία έδωσε μία εμπεριστατωμένη απάντηση για την αποκατάσταση & χρήση του πολυτονικού:

http://www.newsociology.gr/teyxh/pdfs/23.pdf

(Το συγκεκριμένο τεύχος έχει κι ένα εξωραϊσμένο, ευπρεπές και αμβλύ (επιεικές) αφιέρωμα στο ισλάμ)


Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ ( ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ 4 / ΣΕΙΡΑ )
  • "Ἡ Ἐκδίκηση τῶν Τόνων! Οἱ Συνέπειες ἀπὸ τὴν Κατάργηση τοῦ Πολυτονικοῦ Συστήματος" μία έρευνα που θα έπρεπε να γίνει γνωστή και ένα πολύ καλό & χρήσιμο σχόλιο από τον Σ. Αποστολίδη!

http://www.opc.gr/gr/article.asp?in=67&sub=72&id=652

  • Κίνηση Πολιτῶν γιὰ τὴν Ἐπαναφορὰ τοῦ Πολυτονικοῦ Συστήματος

Στὸν ἱστοχῶρο αὐτὸν θὰ βρεῖτε πληροφορίες καὶ ἀπόψεις πάνω στὸ πολυτονικὸ σύστημα, δηλαδὴ τὴν χρήση τῶν τριῶν τόνων (ὀξεία, βαρεία, περισπωμένη) καὶ τῶν δύο πνευμάτων (ψιλή, δασεία) στὸν γραπτὸ λόγο ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν μορφῶν τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας (ἀρχαία, νέα, δημοτική, καθαρεύουσα) καὶ γιὰ ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ κείμενα (ἀπὸ τὴν φιλοσοφικὴ διατριβὴ μέχρι τὸ παιδικὸ βιβλίο).

Καλῶς ὁρίσατε στὸν ἱστοχῶρο τῆς Κίνησης Πολιτῶν γιὰ τὴν Ἐπαναφορὰ τοῦ Πολυτονικοῦ Συστήματος

*Να σημειωθεί ότι διαφωνώ ρητώς & κατηγορηματικώς με την χρήση της λέξεως "πολίτης", είναι απλώς ένας νομικός όρος & αναφέρεται σαφώς σε μία νομική ιδιότητα, ιδιότητα που μπορεί να έχει κι ένας "Δημοσθένης".







Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2020

Νεολογισμοί, κάποια παραδείγματα. -Απλά νεολογισμοί;2

 

Παραδείγματα όρων, εννοιών που δεν υπήρχαν... και τώρα υπάρχουν.

Ο όρος «παράδεισος»   στην ελληνική γλώσσα (γραφή) πρωτοαναφέρθη από τον Ξενοφώντα στη «Κύρου Ανάβαση» Α΄ 2, 7 και Β΄ 4, 14 , επίσης στα «Ελληνικά» Δ΄ 1, 15, και στην «Κύρου Παιδεία» Α΄ 3, 14 και και Η΄ 6, 12. Σε όλες τις περιπτώσεις αποδίδεται προς τους περιφραγμένους λειμώνες και κήπους αναψυχής του Μεγάλου Βασιλέως των Περσών.

Ο όρος «ιδεολογία» πρωτοδιατυπώθη από τον Γάλλο διαφωτιστή αριστοκράτη (τι θα ήταν; άνθρωπος της εργασίας & του μόχθου;) και φιλόσοφο ("έτσι είναι αν έτσι νομίζετε") Ντεστούτ ντε Τρασί (Destutt de Tracy) το 1796.

Ο όρος  «σύγκρουση των πολιτισμών» διατυπώθη το 1964 από τον πανεπιστημιακό Μπέρναρντ Λιούις (επιστήμων γάρ). Ακριβώς όταν βρισκόταν σ’όλο τον κόσμο το λεγόμενο αντιιμπεριαλιστικό-αντιαποικιακό κίνημα και ο Μάο Τσε Τουνγκ προωθούσε με τη «ζώνη των θυελλών» την ενότητα με την σοσιαλιστική Κίνα. Το 1990 ο Μπ. Λιούις, αφού αμφισβήτησε τη γενοκτονία των Αρμενίων, ξαναρίχνει στο τραπέζι την ιδέα της σύγκρουσης των πολιτισμών όντας στενός συνεργάτης του «γερακιού» Πολ Γούλφοβιτς, προετοιμάζοντας ιδεολογικά τον πόλεμο στον Κόλπο με τον πατέρα Μπους.
Λίγο αργότερα ο Σ.Χάντιγκτον επανέρχεται με άρθρα, εισηγήσεις & το γνωστό του βιβλίο όπου ανακήρυξε τη «σύγκρουση των πολιτισμών» ως το αποφασιστικό φαινόμενο της αρχομένης κοσμοϊστορικής εποχής.

Ο όρος «ρατσισμός», εχρησιμοποιήθη για πρώτη φορά το 1933 από τον Magnus Hirschfeld, έναν υπήκοο Γερμανίας, εβραϊκής καταγωγής (Ασκεναζίμ), ομοφυλόφιλο, μαρξιστή και ιδρυτή του Institut für Sexualwissenschaft (Ινστιτούτο Ερευνών για την Σεξουαλικότητα) στο Βερολίνο. (καθόλα καλοπροαίρετο άτομο).
Το ίδρυμα ήταν μέρος της Σχολής της Φρανκφούρτης που είχε ως πρότυπο το Ινστιτούτο Μαρξ- Ένγκελς της Μόσχας. Το βιβλίο με το ίδιο όνομα (‘Ρατσισμός’) δημοσιεύθηκε το 1933 στα γερμανικά και αργότερα μεταφράστηκε στα αγγλικά το 1938 από τους μαρξιστές / κομμουνιστές φίλους του Hirschfeld, (Maurice Eden Paul και Cedar Paul). Ο Ρατσισμός είναι λοιπόν υπόθεση 90 ετών, εν ολίγοις είναι η διάκριση με κριτήριο την ράτσα αλλά και όλες οι προεκτάσεις της διακρίσεως πλέον με κριτήριο το οτιδήποτε. Υπάρχουν άτομα & ομάδες, οι ρατσιστές, εμφανίστηκαν έκτοτε με κριτήριο διακρίσεως: όχι μόνον την ράτσα, αλλά και το φύλο, το επάγγελμα, την εκπαίδευση, το βάρος, την κόμμωση, τούς βαθμούς του σχολείου, τις διατροφικές & σεξουαλικές συνήθειες κ.λπ.). Άτομα & ομάδες (οι αντιρατσιστές)  που διακρίνονται για το σύνδρομο ανωτερότητας τους (ηθικής ανωτερότητας καθώς ξέρουν το καλό & το σωστό & ουδείς άλλος). Αυτοί συμπεριφέρονται ως αυτόκλητοι προστάτες; ή/και σωτήρες των αδυνάμων/πολλάκις δήθεν και των αδικημένων/πολλάκις δήθεν και βεβαίως και πολύ "φυσικά" ως ελεγκτές, κριτές και διώκτες των διαφωνούντων.

Ο όρος "θεωρία συνωμοσίας" εμφανίστηκε (έκανε πρεμιέρα... χωρίς κάποιον συγκεκριμένο εισηγητή ) αμέσως μετά την δολοφονία του Κένεντι στις ΗΠΑ από τα ΜΜΕ (ούπς...), διασκεδάζοντας έτσι τις υποψίες & τους προβληματισμούς σε σχέση με την δολοφονία.
Έκτοτε οι νεολογισμοί του '60 "θεωρία συνωμοσίας & συνωμοσιολόγος" παίζουν ακριβώς τον ίδιο ρόλο, εκτελούν την ίδια λειτουργία... Κάθε υποψία & προβληματισμός, κάθε αμφισβήτηση & ένσταση που ενοχλεί βαπτίζεται "θεωρία συνωμοσίας" και ως εκ τούτου είναι απαράδεκτη & καταδικαστέα, ομοίως και ο όποιος εκφραστής βαπτίζεται "συνομωσιολόγος" και απορρίπτονται οι ισχυρισμοί του και ο ίδιος λοιδορείται.





Τετάρτη 1 Ιουλίου 2020

βία η [vía] Ο25α : 1. η (υλική ή ψυχική) πίεση που ασκεί κάποιος επάνω σε κάποιον  άλλο για να του επιβάλει τη δική του θέληση.

βίος ο [víos] Ο18 : 1. (λόγ.) η ζωή του ανθρώπου (όταν έχει συνείδηση, επίγνωση του ιστορικού γίγνεσθαι & του ιστορικού χρόνου, σαφή αντίληψη του παρελθόντος & του μέλλοντος).

Παρασκευή 1 Μαΐου 2020

Επικοινωνία (communication) & συνεννόηση (understanding):




Φιλοσοφικά, καλοπροαίρετα και με ιδεαλιστική διάθεση φιλόσοφοι όπως ο Κ.Γιάσπερς μιλάνε για την στενή υπαρξιακή σχέση του εγώ με το εσύ. Η επικοινωνία είναι τρόπος υπάρξεως του ανθρώπου και όχι κάποια σχέση που επιβάλλεται από εξωτερικές ηθικές επιταγές. Ο Μ.Χάιντεγκερ αναφέρεται στο ίδιο με τον όρο συνείναι, συνυπάρχειν, ενώ ο Σάρτρ αναφέρεται στο “ να είναι κάποιος για τους άλλους”, να ενδιαφέρεται για τους άλλους.
Active Listening = Understanding - VBR 
Επικοινωνία όμως στην πράξη είναι η με οποιονδήποτε τρόπο μεταφορά μηνυμάτων (δεδομένων, πληροφοριών) από ένα υποκείμενο σε άλλο με χρήση μέσου (φυσικό ή τεχνητό) και σημείων/συμβόλων. Η επικοινωνία είναι ουσιώδες στοιχείο της κοινωνικής (ή μή) διάδρασης και διαντίδρασης. Τα σημεία/σύμβολα που χρησιμοποιούνται (θεωρητικώς) είναι τα στοιχεία με νοηματικό περιεχόμενο που καθιστούν δυνατή την μεταφορά του μηνύματος που θέλει να μεταδώσει το υποκείμενο-πομπός στο υποκείμενο-δέκτη.
Η επικοινωνία είναι λοιπόν μεταφορά δεδομένων από μία πηγή σε μία άλλη με την βοήθεια κάποιου από τα πολυάριθμα φυσικά ή/και τεχνητά μέσα. Η μετάδοση, η λήψη ή/και η ανταλλαγή πληροφοριών συνιστούν την επικοινωνία και μέχρι εκεί. (Η επικοινωνία δεν είναι χαρακτηριστικό μόνον των ανθρώπων αλλά και των άλλων ζώων). Οι άνθρωποι μπορούν να δέχονται, να απορρίπτουν την επικοινωνία ή να την περιορίζουν.

Η επικοινωνία πρέπει και μπορεί να οδηγεί σε αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των επικοινωνούντων υποκειμένων και τότε καλείται συνεννόηση. Η συνεννόηση είναι βαθύτερη της επικοινωνίας έννοια που προϋποθέτει βεβαίως την επικοινωνία, αλλά δεν μένει σε αυτήν. Η συνεννόηση απαιτεί την επικοινωνία αλλά και συμμετοχή στα ίδια νοηματικά περιεχόμενα. Η συνεννόηση απαιτεί να βρισκόμαστε “υπό την σκέπη των ίδιων νοημάτων”, να εννοούμε και να νοούμε με τα ίδια σημεία, σύμβολα τα ίδια νοήματα! Ως εκ τούτου η διάκριση επικοινωνίας και συνεννοήσεως είναι εύκολη. Επικοινωνούμε σημαίνει ανταλλάσουμε δεδομένα, ενώ συνεννοούμαστε σημαίνει κατανοούμε ο ένας τον άλλο.




(βλ.: “Χρηστικό λεξικό κοινωνιολογίας” Δ.Γ.Τσαούση, Εκδ. Gutenberg, 1984).
(βλ.: “Λεξικό ψυχολογία του Cabridge” Εκδ. Πεδίον, 2019).
(Βλ.: “Λεξικό εννοιών γενικής παιδείας” Σ. Γκίκα, Εκδ. Σαββάλας, 1995).


Κυριακή 26 Απριλίου 2020

Ο αφελληνισμός και εκβαρβαρισμός της γλώσσας μας

-Πάμε σε κανένα ταχυφαγείο;
-Γιατί μιλάς κινέζικα;;;
«Είμαι down”, “σελφι”, “κάνω connection”, “έχω φάει flash” ,”ουάου”, “δικέ μου”, “να τη βρούμε”, “γίναμε λιώμα”, “με έστειλε”, “έφαγα πόρτα” κ.τ.λ. είναι η διάλεκτος της εποχής μας, είναι εκφράσεις που ακούγονται καθημερινά στις παρέες νέων αλλά και μεγαλύτερων. Ένας αχταρμάς, μια διάλεκτος που περιέχει ανακατεμένες ελληνικές και αγγλικές εκφράσεις. Αναρωτιέσαι αν μιλούν ανθρώπινα. Ειδικά οι μεγαλύτεροι που δεν είναι “μυημένοι” στη γλώσσα αυτή. Οι νέες γενιές δεν είναι σε θέση τελικά ούτε να γράψουν ένα κείμενο κατανοητό κι αν αρχίσουν να γράφουν οι περισσότεροι μάλλον δε θα καταλάβουν τι διαβάζουν.
Όπως όλοι έχουμε αντιληφθεί η γλώσσα μας έχει δεχτεί ξένες επιρροές. Το φαινόμενο αυτό της αλλοίωσης της έχει γίνει εντονότερο μετά τη δεκαετία του ‘80.
Στο Δημοτικό σχολείο οι κατευθύνσεις του εκπαιδευτικού συστήματος προωθούν τη “φωτογραφική” μέθοδο εκμάθησης λέξεων. Το “μοντέρνο” σχολείο βοηθά την αφυδάτωση της γλώσσας με τη συρρίκνωση της διδασκαλίας γραμματικής και συντακτικού έτσι ώστε οι σημερινοί νέοι να αγνοούν και τους πιο απλούς κανόνες σχηματισμού των λέξεων και φράσεων ακόμα και στοιχειώδεις αρχές ορθογραφίας.
Δε χρειάζεται να είσαι “ειδικός” για να αξιολογήσεις αυτές τις μεταρρυθμίσεις. Οι νέοι σήμερα μπορεί να γνωρίζουν 3-4 ξένες γλώσσες όμως στη δική τους μητρική γλώσσα αδυνατούν να εκφραστούν. Η χρήση των greeklish και η θέσπιση της Αγγλικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας που προτάθηκαν κατά καιρούς έκαναν το μεγαλύτερο κακό.
Μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η εύκολη λήψη και αφομοίωση φράσεων “κλισέ” οι οποίες περιέχονται σε κάθε διαφήμιση. Τα παιδιά μας εκτίθενται καθημερινά στον κίνδυνο των διαφημίσεων. Δέχονται τεράστια πλύση εγκεφάλου στην πιο τρυφερή και κρίσιμη ηλικία. Εκτός τούτου, δέχονται την ωμή βία στα περισσότερα παιδικά προγράμματα (ήρωες με τερατώδη μορφή που εξολοθρεύουν στρατιές μοχθηρών κακών) που πήραν τη θέση του “Μίκυ Μάους”.
Βέβαια εγκληματούμε που αφήνουμε τα μικρά παιδιά να παρακολουθούν τηλεόραση σαν εύκολη λύση για να ησυχάσουμε οι ίδιοι.

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2020

Ανάγκη.


Ananka i Mojre.JPG
ανάγκη η [anángi] Ο30 : 
1.αυτό που επιβάλλεται από την φύση των πραγμάτων, οτιδήποτε δεν μπορεί κανείς να αποφύγει: Aπόλυτη / πιεστική / αδήριτη ~. Είναι ~ να πας. Bρέθηκα στην ~ να κάνω πράγματα που δεν ήθελα. Λύση ανάγκης, που δεν είναι η καλύτερη αλλά η μόνη δυνατή. (έκφρ.) μα ήταν ~; / δεν ήταν ~!, φιλοφρόνηση σε κπ. που προσφέρει ή επιστρέφει κτ. που δανείστηκε. κάνω την ~ φιλοτιμία*. (απαρχ.) ανάγκα και θεοί πείθονται*. (επιρρ. έκφρ.) εν ~ / στην ~, αν χρειαστεί, αν είναι απαραίτητο, συνήθ. για ανεπιθύμητη αλλά αναγκαστική διέξοδο, συμπεριφορά. κατ΄ ~ / εξ ανάγκης, αναγκαστικά. || Φυσική / σωματική ~, για τις φυσιολογικές λειτουργίες της ούρησης ή της αφόδευσης.2. (οικ.) ούρηση ή αφόδευση: Kάνω την ~ μου.  
3α. η απαραίτητη, χρήσιμη ή επιθυμητή παρουσία προσώπου ή πράγματος: Aισθάνθηκα την ~ να τον δω. Έχω την ~ του, εξαρτιέμαι από αυτόν. Είδος πρώτης ανάγκης, για τροφή, ένδυση, στέγη. Έχω ~ από…, χρειάζομαι: Έχεις ~ από ξύρισμα. Είναι ~ να…, πρέπει, είναι απαραίτητο: Είναι ~ να σε δει ένας γιατρός. Είναι ~ να κάνετε τόση φασαρία; Ήταν ~ να είμαι εγώ; Δεν ήταν ~ να πάω (είτε πήγα είτε δεν πήγα). (έκφρ.) ~ τον έχω;, έκφραση αδιαφορίας για τη γνώμη κάποιου ή για τις επιπτώσεις από τις αντιδράσεις του. || (πληθ.): Aυτό ικανοποιεί τις ανάγκες μας. Έχουν ακόμα πολλές ανάγκες. Yλικές / πνευματικές / ψυχικές ανάγκες. Πρέπει να καλυφτούν οι οικιστικές ανάγκες. β. έλλειψη, απουσία βασικών πραγμάτων: Έχω μεγάλη ~ από λεφτά. || κατάσταση δυσάρεστη, στενάχωρη. (έκφρ.) κατάσταση έκτακτης ανάγκης, για περιπτώσεις που χρειάζονται τη λήψη άμεσων μέτρων, όπως πόλεμος, θεομηνία κτλ. (έχω κτ.) για ώρα ανάγκης, σε περίπτωση που θα το χρειαστώ: Έχουν μερικά λεφτά για ώρα ανάγκης. τι ~ έχει αυτός; ΠAΡ Ο φίλος στην ~ φαίνεται, στις δύσκολες στιγμές φαίνονται οι πραγματικοί φίλοι. Φίλε στην ~ μου κι εχθρέ μου στη χαρά μου. || Tο κτίριο είναι γερό, δεν έχει ~, δεν υπάρχει φόβος κατάρρευσης κτλ.
[αρχ. ἀνάγκη & λόγ. σημδ. γαλλ. besoin] 

B.C.A.: Μεγάλη η σύγχυση περί της ανάγκης & του αναγκαίου. Οφείλουμε να το διασαφηνίσουμε. 

Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2020

Συγκρητισμός & γνωστικισμός. (Το γνωστικό νέφος).

Επίσημα:
συγκρητισμός ο [siŋgritizmós] Ο17 : 
1.ανάμειξη και συγχώνευση.  
α. (θρησκειολ.) συνένωση θρησκειών και τύπων λατρείας, ειδικότερα στην ελλη νιστική και ρωμαϊκή περίοδο, με την αφομοίωση στοιχείων ανατολικών θρησκειών.  
β. (φιλοσ.) συνδυασμός ανόμοιων και ασυμβίβαστων διδασκαλιών ή ιδεών σε ένα φιλοσοφικό σύστημα· (πρβ. εκλεκτισμός).  
γ. (γλωσσ.) συγχώνευση κλιτικών καταλήξεων σε έναν τύπο που διατηρεί όλες τις λειτουργίες τους. 2. η σφαιρική αντίληψη ενός όλου, το αδιαίρετο ενός φαινομένου στα πρώτα στάδια της εξέλιξής του.
[λογ. < γαλλ. syncrétisme (στις νέες σημ.) < ελνστ. συγκρητισμός `συμμαχία κρητικών πόλεων΄] 
 Ημιεπίσημα:
  ...Ο γνωστικισμός εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια μίας ιστορικής περιόδου με μεγάλη έξαρση του θρησκευτικού αισθήματος και των μυστικιστικών πρακτικών στον ρωμαϊκό κόσμο, από τον πρώτο αιώνα π. Χ. ως τον τέταρτο αιώνα. Παράλληλα με την ανάδυσή του στην ανατολική Μεσόγειο γνώρισαν άνθιση οι μυστηριακές λατρείες, ο ερμητισμός, ο μιθραϊσμός, ο νεοπλατωνισμός κλπ, ενώ αναπτύχθηκε και τελικά εδραιώθηκε ο χριστιανισμός. Ο γνωστικισμός περιελάμβανε στοιχεία ελληνικά, ιρανικά, ιουδαϊστικά και χριστιανικά.

  TO ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΝΕΦΟΣ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΥΘΗΡΟ ΣΤΟΝ ΧΕΓΚΕΛ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗΣ
 
Άρθρο του Piero Vassallo. Μετάφραση & σχόλια: Ιωάννης Αυξεντίου
Ο 15Ος ΑΙΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΜΟΛΥΝΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ 
O M.Λούθηρος
Κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα, οι γνωστικές αιρέσεις κυκλοφορούσαν στις περιοχές της Ευρώπης και ειδικά στη σκληρή και ατίθαση Γερμανία, της οποίας ο λαός ήταν δομικά ανοιχτός στην επίδραση αρχαίων δεισιδαιμονιών. Μέσα στον αρχαϊκό άνεμο που φυσούσε σε εκείνες τις περιοχές, ταρασσόταν ο Μαρτίνος Λούθηρος, ένας Αυγουστίνιος μοναχός, στην απελπισμένη αναζήτηση για μία άφεση από την ανίκητη αμαρτία που τον έπληττε. Έχοντας εμμονή ενάντια στο δόγμα της Ελεύθερης Βουλήσεως (αυτεξούσιο) και παρασυρόμενος από την επιθυμία να δείξει ότι η ρίζα της αμαρτίας του ήταν ένα ψέμα (δηλ. ότι δεν υπάρχει το αυτεξούσιο), ο Λούθηρος επινόησε την έννοια (με τον τρόπο της καθησυχαστική και συγχωρητική) του ‘servo arbitrio’ (της ‘δούλης βουλήσεως’, δηλ. ότι δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση). Ένα πεπρωμένο που προέρχεται από έναν σκοτεινό και αντιφατικό θεό, καθ’ όλα όμοιο με το χαοτικό πλήρωμα των αρχαίων γνωστικών. Σε αυτή την ψεύτικη θεότητα, ο Λούθηρος της έβαλε στο στόμα ακόμη και την παράλογη ρήση: “ego sum dominus, qui creo bonum et malum” (“Εγώ είμαι ο Κύριος, ο οποίος δημιουργεί το καλό και το κακό”). 

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΛΟΥΘΗΡΙΑΝΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΣ. 
 
η συνέχεια στον Θεόδοτο, βλ.:  http://theodotus.blogspot.com/2018/12/to.html

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2020

Ελευθερία...


Image result for freedom

Ελευθερία, μία λέξη για την οποία έχει χυθεί πολύ μελάνι, πολλά δάκρυα & πολύ αίμα.

Αίμα έχει χυθεί και για την πατρίδα και για τον Θεό, ίσως για την ελευθερία περισσότερο.

 Για να δούμε:
ἐλευθερία < ἐλεύθερος
ἐλεύθερος < *h₁lewdʰ-. Συγγενές με τα (λατινικά) liber, (σανσκριτικά) रोधति (rodhati) κ.ά. Ομόρριζο με το ἐλεύσομαι, μέλλοντα του ἔρχομαι
Και ένα σχόλιο ιστοσελίδας που μας άρεσε:
Η λέξη «ἐλευθερία» προκύπτει «παρά τό ἐλεύθειν ὅπου ἐρᾶ τίς», δηλαδή «να πηγαίνει κάποιος εκεί όπου αγαπάει/επιθυμεί».   (ἐλεύθω= ἐρχομαι, πορεύομαι / ἐρῶ= αγαπώ -> ἔρως)
«Ελευθερία» λοιπόν δεν είναι, σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξεως, το να μην είσαι σκλάβος ή δούλος, αλλά το να πράττεις εν γένει σύμφωνα με ό,τι σου γεννά έρωτα στην ψυχή σου…
Δεν αρκεί επομένως να μην είσαι υπόδουλος για να είσαι ελεύθερος. Πρέπει να βαδίζεις σύμφωνα με ό,τι έρωτα σου προκαλεί, δηλαδή σε ενθουσιάζει, ταράζει την ψυχή σου, σε οδηγεί στην δημιουργία και την υπέρβαση, σε συγκλονίζει… Ζώντας μία ζωή ρουτίνας και ημιμέτρων, ελεύθερος δεν είσαι… 
Πόρισμα: η ελληνική γλώσσα κρύβει νοήματα και έχει και φιλοσοφικό υπόβαθρο…
όρα:  https://etymologia.gr/etymologia/%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B1/
 Σχόλιο του φίλου Άδωνη (όχι του βολευτή) ---Άν νιώσω  ελεύθερος, χωρίς περιορισμούς θα το μετανιώσεις πικρά..! Και ο νοών νοείτο..!

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2020

"Αφήγηση"

Νικόλαος Γύζης, Ιστορία (1892). 



Αφήγηση-αφήγημα, λέξη που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο, και περισσότερο αντικαθιστώντας την λέξη ιστορία.

Δεν χρειάζονται πολλά. Τι μας λέει το σχολείο;
Ορισμός. Αφήγηση είναι μια πράξη επικοινωνίας με την οποία παρουσιάζεται προφορικά ή γραπτά μια σειρά πραγματικών ή πλασματικών (επινοημένων) γεγονότων (ή ολίγον πραγματικών και ολίγον πλασματικών, ψευδών δηλαδή). Επομένως κάθε αφήγηση, ως πράξη επικοινωνίας, προϋποθέτει τουλάχιστον δύο πρόσωπα: ένα πομπό - τον αφηγητή- και κάποιον στον οποίο απευθύνεται ο αφηγητής -τον αποδέκτη - της αφήγησης. Ο αφηγητής φροντίζει να δώσει στον αποδέκτη τις απαραίτητες πληροφορίες για τον τόπο, το χρόνο, τα πρόσωπα και τα πιθανά αίτια ενός συμβάντος. Η έκταση της αφήγησης ποικίλλει· μπορεί η αφήγηση να είναι πολύ εκτεταμένη ή να περιορίζεται σε μια μόνο φράση. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η ρήση του Καίσαρα "Veni, Vidi, Vici" («ήρθα, είδα, νίκησα»), που θεωρείται η συντομότερη αφήγηση.

Από άλλη πηγή: Αντικείμενο της αφήγησης, η εξιστόρηση
Αντικείμενο της αφήγησης είναι η εξιστόρηση, με μιαν ορισμένη σειρά, συμβάντων που μεταβάλλουν μια αρχική κατάσταση πραγμάτων ή ενεργειών, πράξεων που σκόπιμα διαπράττονται από τους "ήρωες" μιας ιστορίας. Είναι φανερό ότι η αφήγηση είναι "τέχνη" του χρόνου. Απαντά σε ερωτήματα του τύπου "πώς συνέβη το Χ" συνέβη το Χ" ή "πώς συμβαίνει, εκτυλίσσεται το Χ"

Μορφές της αφήγησης

Η αρχαία ρητορική -βλ. σχετικά τη γνωστή από τη λατινική γραμματεία πραγματεία, άγνωστου συγγραφέα, Rhetorica ad Herennium- διέκρινε τρεις τύπους αφήγησης: τη μυθώδη, την ιστορική και τη ρεαλιστική. Η μυθοπλαστική αφήγηση είναι συνδεδεμένη με τη λογοτεχνία, η οποία, ως γνωστόν, δεν αφηγείται το πραγματικό, ακόμη κι όταν διεκδικεί την αληθοφάνεια ...
βλ.:  http://www.greek-language.gr/greekLang/studies/discourse/2_1_3/index.html