Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλοσοφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλοσοφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 14 Απριλίου 2021

ΤΡΕΛΟΙ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ του SCRUTON ROGER

 

ΤΡΕΛΟΙ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΟΙ // ΔΙΑΝΝΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΡΙΣ

ΤΡΕΛΟΙ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΟΙ

ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

SCRUTON ROGER

Παρουσίαση

Το βιβλίο του Roger Scruton "Τρελοί, Τσαρλατάνοι, Ταραχοποιοί" αποτελεί μια συντριπτική κριτική της σύγχρονης αριστερής σκέψης. Εξετάζοντας τους συγγραφείς της Νέας Αριστεράς που κυριάρχησαν στον φιλοσοφικό δημόσιο διάλογο για πάνω από πενήντα χρόνια -Χομπσμπάουμ, Τόμσον και Μίλιμπαντ Σαρτρ, Φουκώ και Ντελέζ Αντόρνο, Λούκατς και Χάμπερμας Γκράμσι, Μπαντιού και Ζίζεκ ο Scruton επικρίνει τις ιδέες τους, αφού πρώτα επιχειρεί να εξηγήσει το έργο τους. Σε όλους τους παραπάνω διανοητές, υποστηρίζει ο Scruton, η κενή ρητορική υπερισχύει της προσεκτικής ανάλυσης, και η χυδαία ανοησία της σεβαστής λογικής σκέψης. Σε αυτήν την αναζωογονητικά σώφρονα απάντηση στην τρέχουσα αριστερή φιλοσοφία ο Scruton ρωτάει πώς και γιατί αυτοί οι συγγραφείς έγιναν τόσο δημοφιλείς, και γιατί άλλες φωνές εκτός της αριστερής διανόησης περιθωριοποιήθηκαν. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Υπέροχα προκλητικό" (GQ)
"Ο Scruton είναι εξαιρετικός στην υπομονετική κατεδάφιση, με περίλυπο αλλά ευφυές ύφος, ασταθών εννοιολογικών οικοδομημάτων" (Guardian)
"Ένα αριστούργημα... [ο Scruton] ούτε γελοιοποιεί ούτε κακομεταχειρίζεται τους συγγραφείς που εξετάζει, αλλά τους αποδομεί υπομονετικά, εξηγώντας πρώτα το έργο τους με τους δικούς τους όρους κι απογυμνώνοντας έπειτα τις διαστρεβλωμένες υποθέσεις τους και τις κενές τους αξιώσεις" (Wall Street Journal)

Περιεχόμενα

Συντηρητισμός και λαϊκισμός
Ανδρέας Πανταζόπουλος
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Τι είναι Αριστερά;
Μνησικακία στη Βρετανία: Χομπσμπάουμ και Τόμσον
Υπεροψία στην Αμερική: Γκάλμπρεϊθ και Ντουόρκιν
Απελευθέρωση στη Γαλλία: Σαρτρ και Φουκώ
Πλήξη στη Γερμανία: κατηφορίζοντας ως τον Χάμπερμας
Ανοησία στο Παρίσι: Αλτουσέρ, Λακάν και Ντελέζ
Παγκόσμιοι πολιτιστικοί πόλεμοι: η Νέα Αριστερά από τον Γκράμσι στον Σαΐντ
Το Κράκεν ξυπνάει: Μπαντιού και Ζίζεκ
Τι είναι Δεξιά;
Ευρετήριο ονομάτων
Ευρετήριο όρων

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2021

Απόψεις, απόψεις, απόψεις... και τα γεγονότα;

 

γεγονός το [jeγonós] 
Ο γεν. γεγονότος, πληθ. γεγονότα, γεν. γεγονότων :  
1α. κτ. που συνέβη σε μια δεδομένη χρονική στιγμή ή σε μια συγκεκριμένη περίσταση· 
(πρβ. συμβάν): ~ σπάνιο / συνηθισμένο / τυχαίο. H Γαλλική Επανάσταση είναι ένα ιστορικό ~. Tα γεγονότα της ημέρας, τα νέα. Tο ~ αυτό θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην πολιτική ζωή της χώρας. Στην απουσία σου συνέβησαν διάφορα γεγονότα. Άρχισε να παραθέτει ονόματα, γεγονότα, ημερομηνίες. Σειρά γεγονότων. Συνέπεια ενός γεγονότος. (έκφρ.) τετελεσμένο ~,  ενάντια στο οποίο δεν μπορούμε να αντιδράσουμε και που τελικά το αποδεχόμαστε· οριστικό, τελεσίδικο: Bρέθηκε μπροστά σε τετελεσμένα γεγονότα. || Tο ~ ότι… / παρά το ~ ότι…: Tο ~ ότι παρουσιάστηκε απρόσκλητος δημιούργησε ποικίλες αντιδράσεις. 
β. (συνήθ. πληθ.) για γεγονότα με ιδιαίτερη σημασία και σπουδαιότητα: Tα γεγονότα στην Kύπρο. Θα έχουμε γεγονότα, εξελίξεις. Στην πορεία έγιναν γεγονότα, φασαρίες. || Kάθε του έκθεση είναι ένα ~, δημιουργεί συζητήσεις, κάνει ντόρο, είναι κτ. ξεχωριστό. Kαλλιτεχνικό / αθλητικό ~. 2. για κτ. αναμφισβήτητο: Ο διορισμός σου είναι πια ~. || (έκφρ.) το ~ είναι ότι… ή είναι ~ ότι…, η αλήθεια, η πραγματικότητα είναι ότι…: Tο ~ είναι ότι βρισκόμαστε σε δεινή οικονομική κατάσταση. Είναι ~ ότι μας υποδέχτηκαν με μεγάλη εγκαρδιότητα. ~ παραμένει* ότι…

[λόγ. < αρχ. γεγονός, μτχ. ουδ. του ρ. γίγνομαι] 

 

άποψη 1 η [ápopsi] Ο33 :   (από όψη)
1. ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται, κρίνει και αντιμετωπίζει κάποιος ένα γεγονός, μια κατάσταση, ένα φαινόμενο, η γνώμη που έχει σχετικά με αυτά:  
Εκφράζω την προσωπική μου ~. Έχω την ~ ότι… Kατά την άποψή μου δεν έχεις δίκιο. (Δεν) έχω ~ γι΄ αυτό το θέμα. Aυτό είναι άποψή σου, εγώ όμως διαφωνώ. Yπάρχει διάσταση απόψεων ανάμεσα στα μέλη της επιτροπής. Συμφωνώ με τις πολιτικές / επιστημονικές / αισθητικές του απόψεις. ΦΡ μετακινώ* κπ. από τις απόψεις του.  
2. καθεμιά από τις μορφές με τις οποίες εμφανίζεται ή εκδηλώνεται κτ.· πλευρά5α: Εξετάζω ένα ζήτημα από νομική ~ / από διάφορες απόψεις. Aπό αρχιτεκτονική ~ το κτίριο παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Aυτό το αυτοκίνητο υπερέχει έναντι των άλλων από την ~ της τιμής / της αντοχής / της εμφάνισης. Aπό μια ~ έχεις δίκιο, για να δηλώσω ότι συμφωνώ εν μέρει.

[λόγ. < αρχ. ἄποψις `κοίταγμα΄ (δες και άποψη 2) (-σις > -ση) σημδ. γαλλ. point de vue & αγγλ. viewpoint]

άποψη 2 η : η θέα ενός τόπου από κάποιο ψηλό ή και κάπως απομακρυσμένο σημείο (από όψη):  
H ~ της Aθήνας από το Λυκαβηττό. H πανοραμική / γενική / μερική / ανατολική / δυτική ~ μιας πόλης.

[λόγ. < αρχ. ἄποψις (-σις > -ση)]

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2021

Βιβλιοεπιλογές - Φεβρουάριος 2021

 

Βιβλίο
Γνωσιοθεωρία και φιλοσοφία του νου

Δημήτρης Ντούσας
Αθήνα
Χατζηλάκος Κωνσταντίνος Π.   2021
σ. 814
Περίληψη:

Ο Ντούσας Δημήτρης, δάσκαλος φιλοσοφίας για 26 χρόνια και δάσκαλος στη δημόσια εκπαίδευση για πάνω από 38 χρόνια, με το έργο του αυτό:
• Παρουσιάζει, με εκλαϊκευμένο τρόπο, τα ουσιώδη θέματα που απασχολούν τη φιλοσοφία της γνώσης, τη γνωσιολογία ή τη θεωρία της γνώσης και τη φιλοσοφία της συνείδησης ή του νου. Πιο συγκεκριμένα: Φιλοσοφεί, κοινωνιολογεί, εξιστορεί και περιγράφει τη φυλογένεση και την οντογένεση της γνώσης και του νου, καθώς και τα διαλεκτικά περάσματά τους σε ανώτερες βαθμίδες ανάπτυξης• τους νόμους που διέπουν τα φαινόμενα της γνώσης και του νου, τόσο σε ιστορικό όσο και σε συγχρονικό επίπεδο• τις μεγάλες γνωσιακές επαναστάσεις που έχουν συντελεστεί στην ιστορία της ανθρωπότητας ή που συντελούνται ακόμα και σήμερα, μπροστά στα μάτια μας• τη σχέση ανθρώπινης νοημοσύνης και τεχνητής «νοημοσύνης» κι άλλα.
• Ασκεί κριτική στις απόψεις και τις θέσεις των κυρίαρχων αντιλήψεων, που έχουν επιβληθεί στα πανεπιστήμια και στη διανόηση στους αναφερόμενους επιστημονικούς και φιλοσοφικούς κλάδους. Έτσι, συμβάλλει στον εμπλουτισμό αλλά και στην ανατροπή τους.
• Απαντά, με τα επιστημονικά, κοινωνιολογικά και φιλοσοφικά συμπεράσματα, που τα εξάγει μέσα από την έρευνα της πραγματικότητας, στα μεγάλα ερωτήματα της γνωσιολογίας και της φιλοσοφίας της νόησης.
Το έργο απευθύνεται σε φοιτητές και εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης που ασχολούνται με ζητήματα γλώσσας, γνώσης και συνείδησης καθώς και σε απλούς αναγνώστες που επιθυμούν να εμβαθύνουν σ’ αυτά τα θέματα της επιστήμης και της φιλοσοφίας.

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2021

Ancient Greek Quotes to Strengthen Your Character

 "Προσοχή στη στειρότητα μιας πολυάσχολης ζωής" - Σωκράτης


Χιλιάδες χρόνια αργότερα υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι πάντα τρέχοντας κάπου. 
Πάντα προσπαθώντας να κάνουν κάτι. Πάντα πρόθυμοι να γεμίσουν τον ελεύθερο χρόνο τους 
με μάταιες δραστηριότητες. Φοβούνται να “χάσουν” μια ώρα ζωής σε πραγματική 
ανάπαυση και ανθρώπινη επαφή. Φοβούνται τον εαυτό τους στον καθρέπτη.
 Φοβούνται το θάνατο. Προσοχή, η εργασία και τα καθήκοντα ΔΕΝ είναι μάταιες 
δραστηριότητες και ο  ελεύθερος χρόνος ΔΕΝ είναι χαμένος χρόνος στο πλαίσιο της 
περιορισμένης ζωής μας.
 Εδώ κατοικεί και ο φόβος του θανάτου. 
Αυτή είναι η στειρότητα μιας πολυάσχολης ζωής.


Παρασκευή 1 Μαΐου 2020

Επικοινωνία (communication) & συνεννόηση (understanding):




Φιλοσοφικά, καλοπροαίρετα και με ιδεαλιστική διάθεση φιλόσοφοι όπως ο Κ.Γιάσπερς μιλάνε για την στενή υπαρξιακή σχέση του εγώ με το εσύ. Η επικοινωνία είναι τρόπος υπάρξεως του ανθρώπου και όχι κάποια σχέση που επιβάλλεται από εξωτερικές ηθικές επιταγές. Ο Μ.Χάιντεγκερ αναφέρεται στο ίδιο με τον όρο συνείναι, συνυπάρχειν, ενώ ο Σάρτρ αναφέρεται στο “ να είναι κάποιος για τους άλλους”, να ενδιαφέρεται για τους άλλους.
Active Listening = Understanding - VBR 
Επικοινωνία όμως στην πράξη είναι η με οποιονδήποτε τρόπο μεταφορά μηνυμάτων (δεδομένων, πληροφοριών) από ένα υποκείμενο σε άλλο με χρήση μέσου (φυσικό ή τεχνητό) και σημείων/συμβόλων. Η επικοινωνία είναι ουσιώδες στοιχείο της κοινωνικής (ή μή) διάδρασης και διαντίδρασης. Τα σημεία/σύμβολα που χρησιμοποιούνται (θεωρητικώς) είναι τα στοιχεία με νοηματικό περιεχόμενο που καθιστούν δυνατή την μεταφορά του μηνύματος που θέλει να μεταδώσει το υποκείμενο-πομπός στο υποκείμενο-δέκτη.
Η επικοινωνία είναι λοιπόν μεταφορά δεδομένων από μία πηγή σε μία άλλη με την βοήθεια κάποιου από τα πολυάριθμα φυσικά ή/και τεχνητά μέσα. Η μετάδοση, η λήψη ή/και η ανταλλαγή πληροφοριών συνιστούν την επικοινωνία και μέχρι εκεί. (Η επικοινωνία δεν είναι χαρακτηριστικό μόνον των ανθρώπων αλλά και των άλλων ζώων). Οι άνθρωποι μπορούν να δέχονται, να απορρίπτουν την επικοινωνία ή να την περιορίζουν.

Η επικοινωνία πρέπει και μπορεί να οδηγεί σε αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των επικοινωνούντων υποκειμένων και τότε καλείται συνεννόηση. Η συνεννόηση είναι βαθύτερη της επικοινωνίας έννοια που προϋποθέτει βεβαίως την επικοινωνία, αλλά δεν μένει σε αυτήν. Η συνεννόηση απαιτεί την επικοινωνία αλλά και συμμετοχή στα ίδια νοηματικά περιεχόμενα. Η συνεννόηση απαιτεί να βρισκόμαστε “υπό την σκέπη των ίδιων νοημάτων”, να εννοούμε και να νοούμε με τα ίδια σημεία, σύμβολα τα ίδια νοήματα! Ως εκ τούτου η διάκριση επικοινωνίας και συνεννοήσεως είναι εύκολη. Επικοινωνούμε σημαίνει ανταλλάσουμε δεδομένα, ενώ συνεννοούμαστε σημαίνει κατανοούμε ο ένας τον άλλο.




(βλ.: “Χρηστικό λεξικό κοινωνιολογίας” Δ.Γ.Τσαούση, Εκδ. Gutenberg, 1984).
(βλ.: “Λεξικό ψυχολογία του Cabridge” Εκδ. Πεδίον, 2019).
(Βλ.: “Λεξικό εννοιών γενικής παιδείας” Σ. Γκίκα, Εκδ. Σαββάλας, 1995).


Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2020

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΣ

 ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΣ

Γράφει ο Αμύντας Βασιλούδης


Σκέψεις εξ αφορμής ενός άρθρου του «Monde Diplomatique» του Δεκεμβρίου του έτους 2016.
Η έννοια του ιστορικού αναθεωρητισμού λέγεται ότι εμφανίσθηκε μετά την συνθήκη των Βερσαλλιών του έτους 1919 και συνδέθηκε με την διαπίστωση ότι η ηττηθείσα Γερμανία δεν μπορούσε να εκπληρώσει τις εκ της συνθήκης απορρέουσες υποχρεώσεις της. Οπότε, κατά τους οπαδούς του αναθεωρητισμού, η συνθήκη αυτή έπρεπε είτε να τροποποιηθεί και να γίνει πιο επιεικής προς τους ηττημένους είτε απλώς να καταργηθεί.

Όμως η αναθεώρηση της Ιστορίας ως ιδέα είναι πολύ παλαιότερη. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι, κατά κανόνα, την Ιστορία πάντοτε γράφουν οι νικηταί, με αποτέλεσμα οι ηττημένοι να μη είναι ευχαριστημένοι με τα πορίσματα της επισήμου Ιστορίας. Έτσι, αντί να υπάρχει μία καθολικώς αποδεκτή αφήγηση, εν τοις πράγμασι, υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές για την ερμηνεία των αυτών ιστορικών γεγονότων.

Ancient Greek Quotes to Strengthen Your Character

Στην αρχαιότητα ο Περσεύς έκανε με την βοήθεια των Θεών καλή δουλειά. Σήμερα ποιός θα κόψει την κεφαλή της Μέδουσας;

... και ο Περσεύς συναντά την θεά Αθηνά και τον θεό Ερμή, για να σκοτώσει την Μέδουσα θα πρέπει να έχει στην κατοχή του εξοπλισμό τεχνολογίας  μάλλον ασυνήθιστης...:
  1. την περικεφαλαία του Άδη, αόρατος να πλησιάσει τον στόχο του
  2. το ειδικό σάκο που θα βάλει το τρομερό κεφάλι
  3. τα φτερωτά σανδάλια,  η Γοργώ - Μέδουσα, έμενε σε βράχο, στην μέση της θάλασσας.
  4. την αστραφτερή ασπίδα, απ' όπου θα έβλεπε το κεφάλι της Μέδουσας. Γιατί όποιος έβλεπε την Μέδουσα κατάματα πέτρωνε. Και
  5. το κοφτερό σπαθί ή δρεπάνι, με το οποίο θα έκοβε τον σκληρό λαιμό της Γοργούς.
Η Αθηνά του δίνει την αστραφτερή ασπίδα και ο Ερμής τα φτερωτά σανδάλια. Κατά άλλη πηγή, την περικεφαλαία του Κυνός ή του Άδη, τα φτερωτά σανδάλια και τον μαγικό σάκο, του τα έδωσαν οι Νύμφες, στις οποίες έφτασε καθοδηγούμενος από τους θεούς - προστάτες του. Η Αθηνά οδήγησε τον Περσέα στην χώρα των Υπερβορείων (μαρτυρία προερχόμενη από τον Πίνδαρο), όπου μετά από θυσία που έκανε, παρέλαβε το κοφτερό σπαθί και την περικεφαλαία του Κυνός.
Το μόνο που έμενε πλέον ήταν να μάθει τον τόπο διαμονής της θνητής Γοργόνας. Για άλλη μια φορά η Αθηνά τον βοηθά, του υποδεικνύει τον δρόμο για τις Γραίες.
Οι Γραίες ήταν αδελφές των Γοργόνων και οι μόνες που ήξεραν τον τόπο διαμονής τους. Ήταν όντα με αποκρουστική όψη. Τρεις γριές που είχαν ένα κωμικοτραγικό στοιχείο: επειδή είχαν ένα μάτι και ένα δόντι, τα αντάλλαζαν μεταξύ τους. Έμεναν κοντά στον Άδη, στα δυτικά του κόσμου.
...Σήμερα τα τέρατα ορατά και μή είναι πολλά και πολύ επικίνδυνα! Θα βρεθεί ένας Περσεύς;
Μυθολογία των Ελλήνων: Ο Περσέας και το κομμένο κεφάλι της Μέδουσας (βίντεο)

Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2020

"Διαφωτισμός", επεισόδιον 2ον,

 Image result for scull painting 


βλ.: το 1ο επεισόδιο:https://bookclubarcadia.blogspot.com/2020/02/1.html

  • Διαβάζουμε στην Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια-sic:
 "Ο Διαφωτισμός αποτελεί σημαντικό πνευματικό κίνημα, που τοποθετείται στα τέλη του 17ου αιώνα και στις αρχές του 18ου, το οποίο οι ίδιοι οι Γάλλοι Διαφωτιστές αποκάλεσαν «Siècle des lumières», θεωρώντας εαυτούς φωτοδότες".
  • Διαβάζουμε στο βιβλίο του Τσβεταν Τοντορωφ, "Προς υπεράσπιση του Διαφωτισμού, σελ.12:
"Ο Διαφωτισμός υπήρξε  εποχή διαμάχης μάλλον, παρά συναινέσεως. Έχουμε επομένως φοβερή πολλαπλότητα-και ωστόσον, πράγμα εξίσου βέβαιον, δεν δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε την ύπαρξη ενός σχεδίου που μπορούμε να το αποκαλέσουμε πρόταγμα του Διαφωτισμού".

Έχουμε δύο παρατηρήσεις, δύο σχόλια:
  • Οι Διαφωτιστές αποκάλεσαν τους εαυτούς των Διαφωτιστές. Το όνομα του κινήματος δεν εδόθη από την ιστορία αλλά από τους ίδιους. Κάτι σημαίνει αυτό. Όπως και η χρήση της λέξεως φώς, υπονοώντας σαφώς πώς πρίν από αυτούς υπήρχε σκότος. Υπήρχε σκότος όμως αλήθεια; Ό,τι και να δεχθούμε για τον μεσαίωνα, στον ύστερο μεσαίωνα είχαμε την αναγέννηση, καλές τέχνες, λογοτεχνία, αρχιτεκτονική, φιλοσοφία, ανθρωπισμός, κ.ά. επανεμφανίσθηκαν με λαμπρότητα! Οι αυτοαποκαλούμενοι διαφωτιστές για ποιό φώς μιλάνε;
  • Ο Τοντόρωφ, όπως και ο Μαρίνωφ, μας μιλά κι αυτός για ένα σχέδιο, αναγνωρίζει την ύπαρξη σχεδίου, που αποκαλείται πρόταγμα του διαφωτισμού. Υπήρχε σχέδιο; Οι πρωταγωνιστές πώς συνδέονταν άν ισχύει αυτό;

Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2020

"Διαφωτισμός", επεισόδιον 1ον.

Image result for πότερον


Στο βιβλίο του Lou Marinof  "Τα μεγάλα ερωτήματα - πώς η φιλοσοφία μπορεί να αλλάξει την ζωή μας", εκδ. Λιβάνη, στην σελίδα 353 διαβάζουμε:
"Στο παρελθόν οι άνθρωποι ζούσαν πάρα πολύ σαν κοινωνικά έντομα, οι ζωές των οποίων είναι ανελέητα προκαθορισμένες. Το σχέδιο του Διαφωτισμού τα αντέστρεψε όλα αυτά, αλλά έχει δώσει τώρα στους ανθρώπους πολύ μεγάλη ατομική ελευθερία, ώστε σήμερα να ζούν σαν ανελέητα μοναχικά αρπακτικά. Σε προηγούμενες εποχές, ο ο κοινωνικός ιστός ήταν απόλυτα περιοριστικός. Τώρα αποσυντίθεται εντελώς".

Ο Marinof μας λέει πολλά με λίγα λόγια. Ακολουθούν δύο παρατηρήσεις, δύο σχόλια.
  • Μας μιλάει για δύο εποχές πρίν & μετά τον "Διαφωτισμό", δύο εποχές κατά πώς λέει απαράδεκτες για εντελώς διαφορετικούς λόγους, αλλά με ένα κριτήριο: την ισορροπία. Η συμπεριφορά & ζωή των ανθρώπων δεν έχει ισορροπία, ούτε πρίν, ούτε μετά τον καλούμενο Διαφωτισμό, καθώς οι άνθρωποι μετακινήθηκαν από το ένα άκρο (έλλειψη) στο άλλο (υπερβολή). Έτσι, ούτε ο άνθρωπος καταλήγει ευδαίμων, ούτε οι κοινωνίες, (που και στις δύο περιπτώσεις κοινωνίες δεν είναι παρά απλοί πληθυσμοί).
  • Πρέπει επίσης να δώσουμε σημασία στην έκφραση "το σχέδιο του Διαφωτισμού". Οι άνθρωποι του Διαφωτισμού έδρασαν με σχέδιο μας λέει. Δεν προέκυψε λοιπόν ο "Διαφωτισμός" φυσικά & αβίαστα από τις συγκυρίες της ιστορίας, αλλά ελήφθη απόφαση & εκτελέστηκε ένα σχέδιο με συγκεκριμένους σκοπούς και στόχους, υλοποιήθη, τουλάχιστον στον Δυτικό κόσμο, και σήμερα ζούμε τα αποτελέσματα. 
  • Στην πορεία των επεισοδίων "Διαφωτισμός" θα συζητήσουμε την ιστορία του, το πρόβλημα που έχει αναδυθεί & κάποιες προτάσεις αποκαταστάσεως.


ΝΕΥΣΙΣ, περιοδικό.


Η Νεύσις είναι ένα περιοδικό με αντικείμενο την Ιστορία και Φιλοσοφία των Επιστημών και της Τεχνολογίας. Δημοσιεύει πρωτότυπα άρθρα που αφορούν την ιστορία και τη φιλοσοφία των φυσικών και των κοινωνικών επιστημών, των μαθηματικών και της λογικής, της ιατρικής και της τεχνολογίας. Φιλοξενεί άρθρα για όλες τις πτυχές της ιστορίας των επιστημών, είτε αφορούν την εξέλιξη των εννοιών και των μεθόδων, είτε τη σύσταση και λειτουργία των επιστημονικών θεσμών και ιδρυμάτων, είτε τις σχέσεις των επιστημών με το ευρύτερο κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον σε κάθε ιστορική περίοδο και σε κάθε εθνικό και κοινωνικό πλαίσιο. Επίσης, άρθρα για ζητήματα που σχετίζονται με τα δομικά χαρακτηριστικά των επιστημονικών θεωριών, τον ρόλο και τη σημασία του επιστημονικού πειραματισμού, τους τρόπους και τις μορφές επιστημονικής εξήγησης, τις διαδικασίες επιστημονικής επικύρωσης και διάψευσης, τα κάθε είδους ερωτήματα που αφορούν την επιστημονική ανακάλυψη και τις αλλαγές των επιστημονικών θεωριών. Εργασίες που αφορούν ένα πλήθος συγγενών κλάδων, όπως αυτοί της γενικής ιστορίας και φιλοσοφίας, της φιλολογίας, των κειμενικών σπουδών, των σπουδών επιστήμης και τεχνολογίας, των ψηφιακών ανθρωπιστικών σπουδών γίνονται επίσης δεκτές αρκεί να συνάπτονται επαρκώς με το καθαυτό αντικείμενο του περιοδικού, δηλαδή την Ιστορία και Φιλοσοφία των Επιστημών και της Τεχνολογίας.
Η Νεύσις κυκλοφορεί δύο φορές τον χρόνο και δημοσιεύεται στην ελληνική γλώσσα.
Τεύχος 26
Ιανουάριος 2020

Τεύχος 26

Περιεχόμενα Τεύχους 26

  • Σταύρος Δρακόπουλος
  • Ιωάννης Α. Κατσελίδης
  • Αριστείδης Ν. Χατζής
  • Γιούλη Φωκά - Καβαλιεράκη
  • Γεώργιος Γκότσης
  • Ελένη Γέμτου
  • Διονύσιος Α. Αναπολιτάνος
  • Συνέντευξη με τον A. Paseau
  • Βιβλιοκριτική

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2020

Ο άνθρωπος και η τεχνική

  • «Ο άνθρωπος και η τεχνική» του Όσβαλντ Σπένγκλερ
    Εκδόσεις «Μάγμα», 2019
    Οι ιδέες που περιλαμβάνονται σε τούτο το σύντομο βιβλίο συνεχίζουν, εμβαθύνουν αλλά κι ανανεώνουν συνάμα, τις αναλύσεις της «Παρακμής της Δύσεως», του μείζονος έργου του Όσβαλντ Σπένγκλερ. Το βασικό ζήτημα που απασχολεί εδώ τον φιλόσοφο είναι η ανάδυση κι οι πολλαπλές συνέπειες της επικράτησης της βιομηχανικής τεχνικής: σε επίπεδο κοινωνικό, οικονομικό και πνευματικό, εντός της ίδιας της παρακμάζουσας Δύσης - σε επίπεδο γεωπολιτικό, σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της Δύσης με τους μη δυτικούς λαούς - τέλος, σε επίπεδο οικολογικό, καθώς ο συγγραφέας αναλύει με ποιον τρόπο η ισχύς και η θηρευτική κι επεκτατική φύση της δυτικής τεχνικής χρησιμοποιούνται από τον άνθρωπο ως το ύψιστο και πιο αποτελεσματικό όπλο στον προμηθεϊκό του αγώνα ενάντια στην Φύση.
    «Ο άνθρωπος ήταν - και είναι - υπερβολικά ρηχός και δειλός για να αντέξει το γεγονός της φθαρτότητας καθετί ζωντανού. Ως εκ τούτου, κουκουλώνει την φθαρτότητα αυτή με τη ρόδινη αισιοδοξία της Προόδου - στην οποία κανείς δεν πιστεύει πραγματικά - την συγκαλύπτει με την λογοτεχνία, ενώ κρύβεται πίσω από ιδεώδη για να μην αντικρύσει το παραμικρό. Η φθαρτότητα όμως, η γένεση και η φθορά, είναι η μορφή καθετί πραγματικού […] Κάθε δημιουργία υποκύπτει στην παρακμή. Κάθε σκέψη, κάθε εφεύρεση, κάθε πράξη υποκύπτει στη λησμοσύνη. Διαισθανόμαστε παντού κοσμοϊστορικές διαδρομές που έχουν εξαφανιστεί. Ερείπια περασμένων έργων που ανήκουν σε νεκρούς πλέον πολιτισμούς κείνται παντού μπροστά στα μάτια μας. Στην ύβρη του Προμηθέα, ο οποίος φτάνει μέχρι τον ουρανό για να υποτάξει τις θεϊκές δυνάμεις στον άνθρωπο, αναλογεί η συντριβή».

Ανάγκη.


Ananka i Mojre.JPG
ανάγκη η [anángi] Ο30 : 
1.αυτό που επιβάλλεται από την φύση των πραγμάτων, οτιδήποτε δεν μπορεί κανείς να αποφύγει: Aπόλυτη / πιεστική / αδήριτη ~. Είναι ~ να πας. Bρέθηκα στην ~ να κάνω πράγματα που δεν ήθελα. Λύση ανάγκης, που δεν είναι η καλύτερη αλλά η μόνη δυνατή. (έκφρ.) μα ήταν ~; / δεν ήταν ~!, φιλοφρόνηση σε κπ. που προσφέρει ή επιστρέφει κτ. που δανείστηκε. κάνω την ~ φιλοτιμία*. (απαρχ.) ανάγκα και θεοί πείθονται*. (επιρρ. έκφρ.) εν ~ / στην ~, αν χρειαστεί, αν είναι απαραίτητο, συνήθ. για ανεπιθύμητη αλλά αναγκαστική διέξοδο, συμπεριφορά. κατ΄ ~ / εξ ανάγκης, αναγκαστικά. || Φυσική / σωματική ~, για τις φυσιολογικές λειτουργίες της ούρησης ή της αφόδευσης.2. (οικ.) ούρηση ή αφόδευση: Kάνω την ~ μου.  
3α. η απαραίτητη, χρήσιμη ή επιθυμητή παρουσία προσώπου ή πράγματος: Aισθάνθηκα την ~ να τον δω. Έχω την ~ του, εξαρτιέμαι από αυτόν. Είδος πρώτης ανάγκης, για τροφή, ένδυση, στέγη. Έχω ~ από…, χρειάζομαι: Έχεις ~ από ξύρισμα. Είναι ~ να…, πρέπει, είναι απαραίτητο: Είναι ~ να σε δει ένας γιατρός. Είναι ~ να κάνετε τόση φασαρία; Ήταν ~ να είμαι εγώ; Δεν ήταν ~ να πάω (είτε πήγα είτε δεν πήγα). (έκφρ.) ~ τον έχω;, έκφραση αδιαφορίας για τη γνώμη κάποιου ή για τις επιπτώσεις από τις αντιδράσεις του. || (πληθ.): Aυτό ικανοποιεί τις ανάγκες μας. Έχουν ακόμα πολλές ανάγκες. Yλικές / πνευματικές / ψυχικές ανάγκες. Πρέπει να καλυφτούν οι οικιστικές ανάγκες. β. έλλειψη, απουσία βασικών πραγμάτων: Έχω μεγάλη ~ από λεφτά. || κατάσταση δυσάρεστη, στενάχωρη. (έκφρ.) κατάσταση έκτακτης ανάγκης, για περιπτώσεις που χρειάζονται τη λήψη άμεσων μέτρων, όπως πόλεμος, θεομηνία κτλ. (έχω κτ.) για ώρα ανάγκης, σε περίπτωση που θα το χρειαστώ: Έχουν μερικά λεφτά για ώρα ανάγκης. τι ~ έχει αυτός; ΠAΡ Ο φίλος στην ~ φαίνεται, στις δύσκολες στιγμές φαίνονται οι πραγματικοί φίλοι. Φίλε στην ~ μου κι εχθρέ μου στη χαρά μου. || Tο κτίριο είναι γερό, δεν έχει ~, δεν υπάρχει φόβος κατάρρευσης κτλ.
[αρχ. ἀνάγκη & λόγ. σημδ. γαλλ. besoin] 

B.C.A.: Μεγάλη η σύγχυση περί της ανάγκης & του αναγκαίου. Οφείλουμε να το διασαφηνίσουμε. 

Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2020

Συγκρητισμός & γνωστικισμός. (Το γνωστικό νέφος).

Επίσημα:
συγκρητισμός ο [siŋgritizmós] Ο17 : 
1.ανάμειξη και συγχώνευση.  
α. (θρησκειολ.) συνένωση θρησκειών και τύπων λατρείας, ειδικότερα στην ελλη νιστική και ρωμαϊκή περίοδο, με την αφομοίωση στοιχείων ανατολικών θρησκειών.  
β. (φιλοσ.) συνδυασμός ανόμοιων και ασυμβίβαστων διδασκαλιών ή ιδεών σε ένα φιλοσοφικό σύστημα· (πρβ. εκλεκτισμός).  
γ. (γλωσσ.) συγχώνευση κλιτικών καταλήξεων σε έναν τύπο που διατηρεί όλες τις λειτουργίες τους. 2. η σφαιρική αντίληψη ενός όλου, το αδιαίρετο ενός φαινομένου στα πρώτα στάδια της εξέλιξής του.
[λογ. < γαλλ. syncrétisme (στις νέες σημ.) < ελνστ. συγκρητισμός `συμμαχία κρητικών πόλεων΄] 
 Ημιεπίσημα:
  ...Ο γνωστικισμός εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια μίας ιστορικής περιόδου με μεγάλη έξαρση του θρησκευτικού αισθήματος και των μυστικιστικών πρακτικών στον ρωμαϊκό κόσμο, από τον πρώτο αιώνα π. Χ. ως τον τέταρτο αιώνα. Παράλληλα με την ανάδυσή του στην ανατολική Μεσόγειο γνώρισαν άνθιση οι μυστηριακές λατρείες, ο ερμητισμός, ο μιθραϊσμός, ο νεοπλατωνισμός κλπ, ενώ αναπτύχθηκε και τελικά εδραιώθηκε ο χριστιανισμός. Ο γνωστικισμός περιελάμβανε στοιχεία ελληνικά, ιρανικά, ιουδαϊστικά και χριστιανικά.

  TO ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΝΕΦΟΣ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΥΘΗΡΟ ΣΤΟΝ ΧΕΓΚΕΛ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗΣ
 
Άρθρο του Piero Vassallo. Μετάφραση & σχόλια: Ιωάννης Αυξεντίου
Ο 15Ος ΑΙΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΜΟΛΥΝΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ 
O M.Λούθηρος
Κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα, οι γνωστικές αιρέσεις κυκλοφορούσαν στις περιοχές της Ευρώπης και ειδικά στη σκληρή και ατίθαση Γερμανία, της οποίας ο λαός ήταν δομικά ανοιχτός στην επίδραση αρχαίων δεισιδαιμονιών. Μέσα στον αρχαϊκό άνεμο που φυσούσε σε εκείνες τις περιοχές, ταρασσόταν ο Μαρτίνος Λούθηρος, ένας Αυγουστίνιος μοναχός, στην απελπισμένη αναζήτηση για μία άφεση από την ανίκητη αμαρτία που τον έπληττε. Έχοντας εμμονή ενάντια στο δόγμα της Ελεύθερης Βουλήσεως (αυτεξούσιο) και παρασυρόμενος από την επιθυμία να δείξει ότι η ρίζα της αμαρτίας του ήταν ένα ψέμα (δηλ. ότι δεν υπάρχει το αυτεξούσιο), ο Λούθηρος επινόησε την έννοια (με τον τρόπο της καθησυχαστική και συγχωρητική) του ‘servo arbitrio’ (της ‘δούλης βουλήσεως’, δηλ. ότι δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση). Ένα πεπρωμένο που προέρχεται από έναν σκοτεινό και αντιφατικό θεό, καθ’ όλα όμοιο με το χαοτικό πλήρωμα των αρχαίων γνωστικών. Σε αυτή την ψεύτικη θεότητα, ο Λούθηρος της έβαλε στο στόμα ακόμη και την παράλογη ρήση: “ego sum dominus, qui creo bonum et malum” (“Εγώ είμαι ο Κύριος, ο οποίος δημιουργεί το καλό και το κακό”). 

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΛΟΥΘΗΡΙΑΝΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΣ. 
 
η συνέχεια στον Θεόδοτο, βλ.:  http://theodotus.blogspot.com/2018/12/to.html

Το πλέον απαραίτητο βιβλίο για την κατανόηση των αστών.





ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ
ΓΕΩΡΓΑΛΑΣ Κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Εκδότης: ΣΜΥΡΝΙΩΤΑΚΗΣΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ


Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2020

Ελευθερία...


Image result for freedom

Ελευθερία, μία λέξη για την οποία έχει χυθεί πολύ μελάνι, πολλά δάκρυα & πολύ αίμα.

Αίμα έχει χυθεί και για την πατρίδα και για τον Θεό, ίσως για την ελευθερία περισσότερο.

 Για να δούμε:
ἐλευθερία < ἐλεύθερος
ἐλεύθερος < *h₁lewdʰ-. Συγγενές με τα (λατινικά) liber, (σανσκριτικά) रोधति (rodhati) κ.ά. Ομόρριζο με το ἐλεύσομαι, μέλλοντα του ἔρχομαι
Και ένα σχόλιο ιστοσελίδας που μας άρεσε:
Η λέξη «ἐλευθερία» προκύπτει «παρά τό ἐλεύθειν ὅπου ἐρᾶ τίς», δηλαδή «να πηγαίνει κάποιος εκεί όπου αγαπάει/επιθυμεί».   (ἐλεύθω= ἐρχομαι, πορεύομαι / ἐρῶ= αγαπώ -> ἔρως)
«Ελευθερία» λοιπόν δεν είναι, σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξεως, το να μην είσαι σκλάβος ή δούλος, αλλά το να πράττεις εν γένει σύμφωνα με ό,τι σου γεννά έρωτα στην ψυχή σου…
Δεν αρκεί επομένως να μην είσαι υπόδουλος για να είσαι ελεύθερος. Πρέπει να βαδίζεις σύμφωνα με ό,τι έρωτα σου προκαλεί, δηλαδή σε ενθουσιάζει, ταράζει την ψυχή σου, σε οδηγεί στην δημιουργία και την υπέρβαση, σε συγκλονίζει… Ζώντας μία ζωή ρουτίνας και ημιμέτρων, ελεύθερος δεν είσαι… 
Πόρισμα: η ελληνική γλώσσα κρύβει νοήματα και έχει και φιλοσοφικό υπόβαθρο…
όρα:  https://etymologia.gr/etymologia/%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B1/
 Σχόλιο του φίλου Άδωνη (όχι του βολευτή) ---Άν νιώσω  ελεύθερος, χωρίς περιορισμούς θα το μετανιώσεις πικρά..! Και ο νοών νοείτο..!

Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2020

Εύχομαι οι Έλληνες διχασμένοι να πάνε την Ελλάδα ΠΙΣΩ!


 Image result for progressive vs conservative

Εύχομαι οι Έλληνες διχασμένοι να πάνε την Ελλάδα ΠΙΣΩ!
Προ ολίγου, από τον Πύργο, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ, κα. Γεννηματά έκανε την εξής χαζοχαρούμενη συστημική δήλωση, όπως έχουν κάνει και πολλοί άλλοι συνάδελφοί της πολιτικοί, που χρησιμοποιούν τα ίδια ρητορικά κλισέ: "Εύχομαι οι Έλληνες ενωμένοι να πάμε την Ελλάδα μπροστά". Τι σημαίνει "ενωμένοι"; Ενωμένοι σε τι; Ενωμένοι επί ποίας βάσεως; Προφανώς, η ρήτωρ εννοεί ενωμένοι υπό την αιγίδα και τις εντολές του υφισταμένου κακού καθεστώτος-συστήματος. Άρα, εφόσον εν προκειμένω "ενότητα" συνεπάγεται συντήρηση ενός κακού καθεστώτος-συστήματος, ο διχασμός και η ρήξη, και όχι η ενότητα, είναι η αγαθή επιλογή. Επίσης, ο αφηρημένος όρος "μπροστά" είναι εξίσου απαράδεκτος: Τι σημαίνει μπροστά και τι σημαίνει πίσω; Αν μπροστά, λ.χ., υπάρχει γκρεμός; Η εν λόγω προπαγανδιστική χρήση του όρου "μπροστά" καλλιεργεί έναν γραμμικό τρόπο σκέψης για την περαιτέρω ηλιθιοποίηση των μαζών. Ο νοήμων άνθρωπος κάνει όλες τις κινήσεις, μπροστά, πίσω, πλάγια, κ.ο.κ. κατά την έλλογη κρίση του. Μόνο οι διανοητικώς βλαμμένοι πάνε μόνο μπροστά. Το μπροστά και το πίσω από μόνα τους δεν σημαίνουν τίποτε: πρέπει να οριστεί επακριβώς το τι σημαίνει "μπροστά". Κι ας μην ξεχνάμε ότι ο ελληνικός πολιτισμός έχει τις καλύτερες στιγμές του...ΠΙΣΩ...

Ένα εύστοχον σχόλιον του Νικ. Λάου 
https://el-gr.facebook.com/geopolitikikainoopolitikilaos/


Image result for progressive vs conservative