Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2020

Πολίτες της Αρκαδίας, αξίες και αρχές: Υψηλός πολιτισμός.

Ο υψηλός πολιτισμός (υψηλή κουλτούρα) περιλαμβάνει τα 
πολιτιστικά αντικείμενα της αισθητικής αξίας, 
τα οποία μια κοινωνία θεωρεί συλλογικά ως υποδειγματική τέχνη, 
τα πνευματικά έργα που θεωρούνται ως υπέρτατης φιλοσοφικής, 
ιστορικής ή λογοτεχνικής αξίας, καθώς και την παιδεία που 
καλλιεργεί αυτούς τους  αισθητικούς και πνευματικούς στόχους, 
που με απλό και φυσικό τρόπο οικοδομεί καλλίτερους ανθρώπους 
και κοινωνίες. Εντοπίζει δε τον κοινό χώρο αποθήκευσης της 
γνώσεως και της παραδόσεως όλου του εύρους της κοινωνίας 
που ξεπερνά το σύστημα κοινωνικής τάξεως. 
 

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2020

Το ιδεώδες.


 Image result for ιδεωδες"

Θέλεις ένας άλλον κόσμο διότι αυτός δεν σου αρέσει.
Και έχεις στο μυαλό σου ένα ιδεώδες;

ιδεώδες το [iδeóδes] Ο (βλ. Ε11) : (πρβ. ιδανικό). α. ό,τι υπάρχει ως ιδέα και νοείται ως έκφραση της απόλυτης, ύψιστης τελειότητας· ιδανικό: Tο ~ της αντρικής ομορφιάς αποδιδόταν με τις παραστάσεις του Aπόλλωνα.  
β. το ύψιστο όριο τελείωσης, ο υπέρτατος στόχος προς τον οποίο τείνει κτ.: Tο ~ της δημοκρατίας είναι η ελευθερία και η ανάδειξη του ατόμου. 
γ. (συνήθ. πληθ.) ύψιστες ηθικές ιδέες και αρχές: Θυσίασαν τη ζωή τους για τα ιδεώδη του ελληνισμού.
[λόγ. ουσιαστικοπ. ουδ. του επιθ. ιδεώδης σημδ. γαλλ. idéal, γερμ. Ideal]
ιδεώδης -ης -ες [iδeóδis] Ε11 : που βρίσκεται στο ανώτατο επίπεδο τελειότητας· ιδανικός, τέλειος: ~ χαρακτήρας. ~ ομορφιά. ~ συνδυασμός χρωμάτων. || (ως ουσ.) το ιδεώδες*. βλ.: http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%8E%CE%B4%CE%B5%CF%82&dq=

Ξέρεις τι δεν σου αρέσει στον κόσμο;
Ξέρεις πώς είναι ο κόσμος; Τον βλέπεις καθαρά;
Η κοσμοθεωρία σου είναι σωστή και ειλικρινής;
...
Γιατί το ιδεώδες για εσένα θα πρέπει να είναι και για τους άλλους;
Γιατί οι άλλοι θα πρέπει να συμμετέχουν στο όνειρό σου;

"Αφήγηση"

Νικόλαος Γύζης, Ιστορία (1892). 



Αφήγηση-αφήγημα, λέξη που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο, και περισσότερο αντικαθιστώντας την λέξη ιστορία.

Δεν χρειάζονται πολλά. Τι μας λέει το σχολείο;
Ορισμός. Αφήγηση είναι μια πράξη επικοινωνίας με την οποία παρουσιάζεται προφορικά ή γραπτά μια σειρά πραγματικών ή πλασματικών (επινοημένων) γεγονότων (ή ολίγον πραγματικών και ολίγον πλασματικών, ψευδών δηλαδή). Επομένως κάθε αφήγηση, ως πράξη επικοινωνίας, προϋποθέτει τουλάχιστον δύο πρόσωπα: ένα πομπό - τον αφηγητή- και κάποιον στον οποίο απευθύνεται ο αφηγητής -τον αποδέκτη - της αφήγησης. Ο αφηγητής φροντίζει να δώσει στον αποδέκτη τις απαραίτητες πληροφορίες για τον τόπο, το χρόνο, τα πρόσωπα και τα πιθανά αίτια ενός συμβάντος. Η έκταση της αφήγησης ποικίλλει· μπορεί η αφήγηση να είναι πολύ εκτεταμένη ή να περιορίζεται σε μια μόνο φράση. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η ρήση του Καίσαρα "Veni, Vidi, Vici" («ήρθα, είδα, νίκησα»), που θεωρείται η συντομότερη αφήγηση.

Από άλλη πηγή: Αντικείμενο της αφήγησης, η εξιστόρηση
Αντικείμενο της αφήγησης είναι η εξιστόρηση, με μιαν ορισμένη σειρά, συμβάντων που μεταβάλλουν μια αρχική κατάσταση πραγμάτων ή ενεργειών, πράξεων που σκόπιμα διαπράττονται από τους "ήρωες" μιας ιστορίας. Είναι φανερό ότι η αφήγηση είναι "τέχνη" του χρόνου. Απαντά σε ερωτήματα του τύπου "πώς συνέβη το Χ" συνέβη το Χ" ή "πώς συμβαίνει, εκτυλίσσεται το Χ"

Μορφές της αφήγησης

Η αρχαία ρητορική -βλ. σχετικά τη γνωστή από τη λατινική γραμματεία πραγματεία, άγνωστου συγγραφέα, Rhetorica ad Herennium- διέκρινε τρεις τύπους αφήγησης: τη μυθώδη, την ιστορική και τη ρεαλιστική. Η μυθοπλαστική αφήγηση είναι συνδεδεμένη με τη λογοτεχνία, η οποία, ως γνωστόν, δεν αφηγείται το πραγματικό, ακόμη κι όταν διεκδικεί την αληθοφάνεια ...
βλ.:  http://www.greek-language.gr/greekLang/studies/discourse/2_1_3/index.html

Πολίτες της Αρκαδίας, αξίες & αρχές: Κλασικισμός.

Ορισμός:
Είναι αισθητική επιλογή με πολλές προεκτάσεις.
Σημαίνει στροφή προς την αρχαιότητα (συντελείται ήδη από την Αναγέννηση). Στο θέατρο (και στην ζωή) ισχύει ο κανόνας των τριών ενοτήτων (χώρου, χρόνου, δράσης). Με θέματα από την ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα.  
Κυριαρχία της διάνοιας αλλά και επιδίωξη της απόλυτης ισορροπίας ανάμεσα στο συναίσθημα και το νου.
Αξιοσημείωτος είναι ο κεντρικός ρόλος που διαδραματίζει ο άνθρωπος, όχι ως άτομο αλλά ως πρότυπο (πρόσωπο & κοινωνία) που πηγάζει από την φύση και εντάσσεται σ’ αυτήν.   Δεν ενδιαφέρει ο μεμονωμένος άνθρωπος αλλά το ον με τα καθολικά γνωρίσματα. Ανάλογα πρωταρχικό εμφανίζεται το ενδιαφέρον για την αληθοφάνεια, την στιγμή που η φαντασία απεμπολείται. 

 Λιτότητα στο ύφος και αποφυγή κάθε κενού ρητορικού τόνου.  Έντονη τάση για σταθερότητα και στατικότητα των αξιών, παραδοσιαρχία/παραδοσιοκρατία. Κατά συνέπεια εκλείπουν οι διαθέσεις γι’ αλλαγή.  
Ο άνθρωπος, ως πλάσμα που δεν μεταβάλλεται, συντονίζεται με 
μια, επίσης, αμετάβλητη φύση και φυσικά στην κατά φύση κοινωνία !
(Να σημειωθεί ότι παρά την επιθυμία να θεωρηθούν και να παρουσιασθούν τα πράγματα κατά ορθολογιστικό τρόπο, στον κλασικισμό δεν εντοπίζονται αυστηρά ρεαλιστικές επιλογές & αποχρώσεις. Ο κλασικισμός απευθύνεται στο υψηλό, το ωραίο, το ευγενές (βλ. πλατωνικό τρίπτυχο: ωραίο, αληθές, ηθικό). Η αναφορά δε στην αρχαιότητα οδηγεί στους μύθους, τις παραδόσεις και τους θρύλους).

Οι πολίτες της Αρκαδίας ως κλασικιστές εμφανίζουν:

(α) Στροφή στην ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα. 
(β)Παγκοσμιότητα των ανθρώπινων τύπων. 
(γ)Προτεραιότητα του λόγου στο συναίσθημα, αλλά και ισορροπία μεταξύ Απόλλωνος & Διονύσου.
(δ)Ισορροπία και ενότητα των στοιχείων που αποτελούν ένα έργο (κανόνας τριών ενοτήτων -χώρου, χρόνου, δράσης). 
 (ε)Εκλεκτικότητα και αναφορά σ’ ένα ιδανικό τελειότητας με βάση τις τρεις θεμελιώδεις αξίες-
ωραίο, αληθές, ηθικό.
 (στ)Αναφορά στην φύση και στην κοινωνία ως σταθερά περιβάλλοντα που δεν μεταβάλλονται.(ζ)Απόρριψη του φανταστικού, όταν αυτό δεν πηγάζει από τον μύθο και την ιστορία.
 (η)Άρνηση του ατομικού συναισθήματος ως στοιχείο ικανό ν’ αποτελέσει το περιεχόμενο ενός έργου. 
(θ)Αποφυγή ακόμα και αναφοράς σε ό,τι δύσμορφο, χαώδες, ταπεινό και μη σχετιζόμενο με το ιδανικό της αρμονικής τελειότητας.

Πολίτες της Αρκαδίας, αξίες & αρχές: Αγροτισμός


 
 
 Ορισμός:  
Ο αγροτισμός είναι μια κοινωνική φιλοσοφία & πολιτική φιλοσοφία που εκτιμά 
την αγροτική κοινωνία ως ανώτερη από την αστική κοινωνία, τον ανεξάρτητο αγρότη 
ως ανώτερο από τον αμειβόμενο εργαζόμενο (την όνεια δουλεία) και θεωρεί τον αγροτικό βίο
ως έναν τρόπο ζωής που μπορεί να διαμορφώσει τις ιδανικές κοινωνικές αξίες. 
Τονίζει την υπεροχή μιας απλούστερης αγροτικής ζωής (αρκαδικός βίος) σε αντίθεση με την 
πολυπλοκότητα της ζωής στην πόλη, στα άστεα.


Image result for paintings 1600"
Φιλοσοφία:
Ο M. Thomas Inge ορίζει τον αγροτισμό με βάση τις εξής βασικές αρχές:

    Η γεωργία είναι η μόνη κατοχή που προσφέρει ανεξαρτησία και αυτάρκεια.
    Η αστική ζωή, ο καπιταλισμός και η τεχνολογία καταστρέφουν το πνεύμα, την ανεξαρτησία και 
την αξιοπρέπεια και προάγουν τις αντιθέσεις και τις αδυναμίες στις κοινωνίες.
    Η αγροτική κοινότητα, με την εργασία και την συνεργασία, είναι η μόνη βιώσιμη κοινωνία.   
Ο κάτοικος της Αρκαδίας ζεί κοντά στην φύση, κατανοεί & σέβαται την φύση ως εκ τούτου
έχει την μόνη σταθερή αξία και σταθερή θέση στην παγκόσμια τάξη. 
    Έχει αίσθηση ταυτότητας, αίσθηση ιστορικής και θρησκευτικής παράδοσης, 
αίσθημα ότι ανήκει σε συγκεκριμένη οικογένεια (με την στενή & την ευρεία έννοια), 
τόπο και περιοχή, που είναι ευεργετικά από ψυχική και πολιτιστική άποψη. 
     Η αρμονία της ζωής κοντά στην φύση ελέγχει τις τα τραγικά σφάλματα μιας αποσπασματικής, 
αποξενωμένης σύγχρονης κοινωνίας.   Η θεμελιώδης δραστηριότητα για παράδειγμα της 
καλλιέργειας του εδάφους έχει μέσα της (όπως και οι άλλες δραστηριότητες) ένα  θετικό πνευματικό αγαθό και 
από αυτό ο καλλιεργητής αποκτά τις αρετές της τιμής, ανδρισμού, αυτοπεποίθησης, θάρρους, 
ηθικής ακεραιότητας, απλότητας και φιλοξενίας.  Οι αρετές αυτές καλλιεργούνται από όλα τα μέλη της 
κοινότητας με τον πλέον φυσικό τρόπο και καθορίζουν άμεσα τις σχέσεις τους. Προκύπτουν από 
μια άμεση επαφή με την φύση και, μέσω της φύσεως, μια στενότερη σχέση 
με το Θεό.  Ο αγροτικός βίος είναι ευλογημένος στο ότι ακολουθεί το παράδειγμα του Θεού στην 
δημιουργία τάξης από το χάος.
 



Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020

Nigel Farage lashes out in final speech in Brussels: We hate European Union, we NEVER come back!

https://www.youtube.com/watch?v=xjQvSGwPY40

Η "πρόεδρος" του ευρωκυνοβουλίου έκλεισε, ο τελευταίος λόγος ένεκα..., μιλώντας ψευδώς για μίσος προς έθνη & ανθρώπους βάζοντας λόγια για τις εντυπώσεις στο στόμα του Nigel Farage. Τι θράσος, τι υποκρισία..!

"Ο θάνατος του θεού : Από τον Διαφωτισμό μέχρι την εποχή μας"


 Image result for "Ο θάνατος του θεού : Από τον Διαφωτισμό μέχρι την εποχή μας""

"Ο θάνατος του θεού : Από τον Διαφωτισμό μέχρι την εποχή μας"  Συλλογικό έργο.
Εκδ.  Αλεξάνδρεια, 2019.
 
"Αν καμία υπερφυσική δύναμη δεν ελέγχει τις λειτουργίες του σύμπαντος, αν το κακό δεν τιμωρείται και το καλό δεν ανταμείβεται στη μετά θάνατον ζωή από κάποιο σύστημα θείας λογιστικής, τότε οι σκεπτόμενοι άνθρωποι, όπως επισήμανε με πάθος ο Ντοστογιέφσκι, θα θεωρήσουν ότι τα πάντα επιτρέπονται - πράγμα που στην πραγματικότητα δεν απέχει πολύ από την αλήθεια. Αναγνωρίζοντας τη μοναξιά τους στο σύμπαν, θα αναγκαστούν να αναλάβουν οι ίδιοι όλη την ευθύνη για τη χάραξη του πεπρωμένου τους επί γης. Ο Νίτσε, στη "Χαρούμενη επιστήμη", είχε κρούσει το χαρμόσυνο σήμαντρο της απαλλαγής από τα ασκητικά ιδεώδη, τον θρίαμβο επί του χριστιανικού Θεού. Ο άνθρωπος δεν βλέπει πια τη Φύση σαν απόδειξη της καλοσύνης του Θεού ή την Ιστορία σαν αποτύπωση της λειτουργίας μιας ηθικής τάξης. Ο άνθρωπος τώρα πασχίζει να γίνει κύριος του εαυτού του.
Τσαρλς Ι. Γκλίξμπεργκ

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2020

Ερμής ο λόγιος τεύχος 19

Περισσότερον από ενδιαφέρον & χρήσιμον, καθόλα αξιόλογον το 19ον τεύχος.
Ξεχωρίζει το αφιέρωμα "οι μεγάλες αφηγήσεις, η Νέα Τάξη των διανοουμένων & ο Μετάνθρωπος".
Ξεχωρίζω την περιεκτική συνέντευξη του Μισέλ Ονφρέ, «Βιώνουμε ήδη έναν νέο ολοκληρωτισμό!» & την εργασία (διάλεξη) του Ρίτσαρντ Ρόρτυ, Φιλόσοφοι και μυθιστοριογράφοι Χάιντεγκερ και Νίτσε vs Κούντερα, Ντίκενς και Όργουελ.
Και οι δύο με τον προσέγγισή του ο καθένας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τα δεινά που έρχονται για την ανθρωπότητα...

Όλα τα κείμενα είναι χρήσιμα & ενδιαφέροντα βεβαίως.