Το Ένζυμο, τα παιδιά της Αντιγόνης & νέες εκδόσεις βιβλίων του Λεμπέση.

 

• ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ, ΤΕΥΧΟΣ Η, ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2020,
  

  ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ, ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ

  
  

  • Ο Ελληνισμός ήξερε πάντα τι έπρεπε να κάνει, άρθρο της σύνταξης
  • Πανσυμμοριτισμός: Η νέα μορφή της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας, άρθρο της σύνταξης
  • Ποτέ μαζί τους - Πάντα εναντίον τους!
  • Άρθρο της σύνταξης
  • Η Νέα Ιερά Εξέτασις, του Αλαίν ντε Μπενουά
  • Το μετα-νεωτερικό προσωπείο του Ιανού
  • Μια εισαγωγή στη γενεαλογία της επαναστατικής μεταφυσικής, του Αθανασίου Γεωργιλά
  • Ο κορωνοϊός, η κοινωνική μηχανική και η χειραγώγηση των μαζών, του Λουσιέν Σερίζ
  • Κάτοπτρον Ηγεμόνος - Βασιλικός Ανδριάς - Λόγος Ηθικός, του Νικηφόρου Βλεμμύδη
  • Ο Ζηβ Στέρνχελ και οι αριστερές καταβολές του φασισμού. Ο φασισμός ως γέννημα της Αριστεράς, του Έρβιν Ρόμπερτσον
  • Οι Αντίφα χωρίς κουκούλα, του Φερνάρδου Λε Πικ
  • Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος για τους εθνομηδενιστές ιστορικούς
  • ΒΙΟΙ ΗΡΩΩΝ
  • Ο Ίων Δραγούμης και η ζωή ως πνευματική μάχη, του Σταμάτη Μαμούτου

  https://ellinikosblog.wordpress.com/

   

  Ευάγγελος Λεμπέσης: μέσα σε 100 σελίδες λέει εύστοχα αυτά που άλλοι χρειάζονται 1000 σελίδες και δεν τα καταφέρνουν.
  

  
  

      Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ – ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΣΠΕΓΓΛΕΡ» ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «ΕΞΟΔΟΣ. (Πρόλογος: Γιῶργος Δρῖτσας).

  •     Ἕνα μακρὸν πόλεμον ἀνέχονται ὀλίγοι, χωρὶς νὰ φθαροῦν ψυχικῶς. Μίαν μακρὰν εἰρήνην δὲν ἀνέχεται κανεὶς» -συνοψίζει ἀποφθεγματικῶς ὁ Σπέγγλερ. Ἐκ τῆς ὡραίας καὶ εὐτυχοῦς ἐκείνης ἐποχῆς οἱ Εὐρωπαῖοι ἐκληρονόμησαν μίαν νοητὴν παρανόησιν τῶν αἰωνίων νόμων τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς -τῶν νόμων τοῦ πολέμου- καὶ μίαν ψυχικὴν μαλθακότητα ἐκ τῆς ὁποίας ἐγεννῶντο ὅλαι αἱ θεωρίαι περὶ ὑλικῆς εὐημερίας διεθνοῦς συνεννοήσεως καὶ γηΐνων παραδείσων, μὲ τὰς ὁποίας ἔτερπον τὰ ὦτα των καὶ τὰ ὦτα τῶν ἄλλων οἱ δημαγωγοί. Μία ἐξ αὐτῶν τῶν θεωριῶν -τῶν αἰσιοδόξων θεωριῶν- ἦτο καὶ ἡ θεωρία τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, περὶ τὴν ὁποίαν ἐκινήθησαν δεξιοὶ καὶ ἀριστεροὶ πολιτικοὶ μετρίου ἀναστήματος, μετὰ τὴν παράκαμψιν τῆς ὁποίας ἀνεμένετο νέα περίοδος εὐημερίας, ἐνῶ ἡ σύγχρονος Ἱστορία τῆς Εὐρώπης κινεῖται πλέον τελείως ἐκτὸς τῶν σχημάτων αὐτῶν καὶ πρόκειται τώρα περὶ μιᾶς νέας περιόδου μεγάλων παγκοσμίων πολέμων μεταξὺ παγκοσμίων δυνάμεων περὶ τὴν παγκόσμιον κατίσχυσιν.

  
  

  Κριτική της κοινής γνώμης

  • Η Κοινή Γνώμη υπό την γενικήν έννοιαν περιλαμβάνουσαν όλην, ή τουλάχιστον το μεγαλύτερον μέρος της Κοινωνίας, είναι εικονική, αποτελεί δε -καθ ό απαρτιζομένη το πλείστον από προλήψεις- αυτή αύτη ένα κατά συνθήκην ψεύδος. [...] Επί ένα αιώνα και πλέον η "Κοινή Γνώμη" υπήρξεν ο συντελεστής πάσης νοθείας της κοινωνικής εξελίξεως και το αντικείμενον της δημαγωγίας όλων των τυχαρπάστων ή ακόμη και ιδεολόγων πολιτικών. Δεν υπήρξεν ιδανικόν ή σύστημα ή ιδέα, δεν υπήρξεν ανήρ μέγας ή μικρός, μεταρρυθμιστής ή ιδεολόγος, ο οποίος να μην εζήτησεν την επιδοκιμασίαν του τέρατος τούτου, με υπερφυσικά πέλματα και μικροσκοπικήν κεφαλήν. [...] Δεν υπήρξεν πολιτικόν κόμμα, ταξικόν ή μή το οποίον να μη "εβασίσθη επί της Κοινής Γνώμης" και να μη "ηρμήνευσε την Κοινήν Γνώμην". Η Κοινή Γνώμη, όπως και κάθε φαινόμενον νόθον κατήντησεν ο εφιάλτης κάθε προόδου. Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζουμε, αποτίοντας ιδιαίτερη τιμή στον συγγραφέα Ευάγγελο Λεμπέση, μία άκρως επίκαιρη μελέτη του -αν και γραμμένη το 1929- με τίτλο "Κριτική της Κοινής Γνώμης". Ο Ευάγγελος Λεμπέσης αποτελεί συγγραφέα που χαίρει βαθύτατης εκτίμησης από τις παλαιότερες γενιές, χωρίς ωστόσο να παύει να συναρπάζει τους νεώτερους που έχουν την ευκαιρία να εντρυφήσουν στο έργο του. Πνεύμα κοφτερό, ανήσυχο και ασυμβίβαστο, με πένα ταλαντούχα, μας παρέδωσε έργα που παραμένουν κυριολεκτικά επίκαιρα. Οι περισσότεροι αναγνώστες τον γνωρίζουν από την μελέτη του "Η τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω". Ωστόσο η εργογραφία του είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη.

  Κοινωνιολογία των ιδεολογιών και των ουτοπιών

  •   Οι περισσότεροι αναγνώστες γνωρίζουν τον Ευάγγελο Λεμπέση από την μελέτη του «Η τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω». Ωστόσο η εργογραφία του είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη. Πνεύμα κοφτερό, ανήσυχο και ασυμβίβαστο, με πένα ταλαντούχα, μας παρέδωσε έργα που παραμένουν κυριολεκτικά επίκαιρα.    «Tο πρόβλημα των ιδεολογιών και των ουτοπιών δεν είναι νέον, ούτε αφορά μόνον την αστικήν κοινωνίαν. Η αδιάλειπτος παρουσία των διανοουμένων και των δημαγωγών εις όλους τους λαούς και εις όλους τους αιώνας μαρτυρεί τον μακροχρόνιον βίον των και την απαραίτητον κοινωνικήν λειτουργίαν των, από των πρώτων μάγων, θαυματοποιών, νομομαθών, ιατρών και ιερέων των πρωτογόνων κοινωνιών μέχρι της εποχής της επιστήμης, της βιομηχανίας, των τηλεπικοινωνιών και της ατομικής ενεργείας. Διότι ο ρόλος των εδράζεται αθεραπεύτως επί των φυσικών νόμων και της συνεχίσεως αυτών -κατ’ άμεσον ή έμμεσον τρόπον- εις τας ανθρωπίνους κοινωνίας.»