Εβδομάδα 2η, 2021, Vilfredo Federico Damaso Pareto ( Νεοκλασικισμός, κονωνικοί κύκλοι & ελίτ, ο κανόνας των σημαντικών ολίγων & των ασήμαντων πολλών).

 Ο Βιλφρέντο Παρέτο (Vilfredo Federico Damaso Pareto· Παρίσι, 15 Ιουλίου 1848 – Σελινύ Ελβετίας, 19 Αυγούστου 1923) ήταν μηχανολόγος μηχανικός, οικονομολόγος και κοινωνιολόγος. Απέκτησε φήμη ως ακαδημαϊκός καθηγητής χάρη στις καινοτόμες αντιλήψεις του στα οικονομικά και στην οικονομετρία, ενώ άφησε πίσω του και σημαντικό κοινωνιολογικό/πολιτικό έργο. Ιδιαίτερα γνωστός είναι για την αρχή του Παρέτο, που ονομάζεται και «κανόνας 80-20». Ήταν ένας από τους θεωρητικούς ηγέτες της «Σχολής της Λωζάννης», μέλος της δεύτερης γενιάς του Νεοκλασικισμού, εισηγητής των θεωριών της «Βέλτιστης Ανακατανομής», των «Κοινωνικών Κύκλων» και της αλληλοδράσεως των «αριστοκρατιών» [Elites] και των μαζών, που του αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός «Μαρξ της αστικής τάξεως» ή «Μαρξ του Φασισμού», ο πρώτος που εφάρμοσε τα μαθηματικά στην οικονομική ανάλυση και προσέφερε σημαντικά στη μικροοικονομία και τους στατιστικούς δείκτες κινήσεως,

βλ.: Ο νόμος των σημαντικών ολίγων και των ασήμαντων πολλών,  http://www.panoptron.gr/reference/tips/80-20_rule.htm 

Όπως και για το κοινωνιολογικό έργο για τις Ελίτ:

ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΙΤ

 PARETO VILFREDO

 Η συμπόνια για τους φτωχούς και τους καταφρονεμένους όταν ζεις μέσα στην πολυτέλεια ευφραίνει τις αισθήσεις. Πολλοί γαιοκτήμονες δηλώνουν σοσιαλιστές, κι έτσι τρέφονται από δυο παχνιά την ίδια στιγμή. Το σοσιαλιστικό μέλλον είναι τόσο μακρινό, και ποιος μπορεί να προβλέψει πότε θα έλθει! 

Εν τω μεταξύ είναι ευχάριστο να απολαμβάνει κανείς τα πλούτη του και να συζητά περί ισότητας, να επιζητεί γνωριμίες, δημόσια αξιώματα, ενίοτε να βρίσκει καλές ευκαιρίες για να κερδοσκοπήσει δίνοντας γι' αντάλλαγμα λόγια και μελλοντικές υποσχέσεις. Υπάρχει πάντοτε βέβαιο κέρδος όταν σε μία συναλλαγή λαμβάνεις ένα υλικό περιουσιακό στοιχείο και δίνεις μία συναλλαγματική για μια τόσο αβέβαιη και μακρινή ημερομηνία λήξης.

 Λοιπά έργα:

• «Μαθήματα πολιτικής οικονομίας» το 1896-97,
• «Τα Κοινωνιστικά Συστήματα» ή «Τα Σοσιαλιστικά Συστήματα», [«Les Systemes Socialistes»], το 1902, στα Ιταλικά και στα Γαλλικά.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Henry Stuart Hughes το εν λόγω βιβλίο προκάλεσε «πολλές αϋπνίες» στον Βλαδίμηρο Λένιν. Στο βιβλίο του ο Παρέτο καταγγέλλει τον Μαρξισμό ως μία κοσμικοφανή πλην όμως κανονική θρησκεία και επισημαίνει την ανορθολογική λειτουργία των μαζών μέσα στην Ιστορία.

• «Εγχειρίδιο πολιτικής οικονομίας», [«Manuale di Economia Politica»], το 1906, στα Ιταλικά και το 1909, επανεκδόθηκε στα γαλλικά µε σημαντικές τροποποιήσεις,
• «Δοκίμια Γενικής Κοινωνιολογίας» το 1916,
• «Πραγματεία της Γενικής Κοινωνιολογίας», [«Trattato di Sociologia Generale»], το 1916 στα Ιταλικά και την περίοδο 1917-19 στα Γαλλικά.