Συμβατικά το δίκαιο νοείται & προβάλλεται ως η αντίληψη και πρακτική αποδόσεως στον καθένα αυτό που του αξίζει( ούτε παρακάτω ούτε παραπάνω) και παράλληλα ως εμπόδιο στην αναίτια βία (κάθε μορφής), την αυθαιρεσία, την επιβολή ισχύος (παντοιοτρόπως). -Καμμία, μα καμμία σχέση με την πραγματικότητα. -Be real... εχθές, σήμερα & αύριο το δίκαιο εν τη ισχύ! Τα πάντα είναι η δύναμη, η ισχύς και η θέληση της ισχύος. Κάθε αποτέλεσμα είναι αποτέλεσμα συσχετισμού δυνάμεων (και της βουλήσεώς των), τόσο στην φύση, όσο και στις λεγόμενες κοινωνίες! -Όλο το σύστημα είναι προσχηματικού χαρακτήρα και μόνον (ένα θέατρον). π.χ. ο ρόλος, ο πραγματικός ρόλος της αστυνομίας είναι η επιβολή της εξουσίας του κράτους (και τι σημαίνει κράτος...;) και η καταστολή κάθε μορφής αντιδράσεως σε αυτή την επιβολή. -Αυτό που λέω είναι πώς το δίκαιο και η δικαιοσύνη υπάρχουν στα μυθιστορήματα, στην φαντασία των ανθρώπων και μόνον. "Ένας Τόσκας έφτασε στην φυλακή μετά την ληστεία χρηματαποστολής. Εκεί βρήκε έναν παππού που έκλεψε ένα κάρο άχυρα και του είπε παππού εσύ θα μείνεις στην φυλακή κι εγώ θα βγώ. Μα γιατί; Γιατί παππού οι δικηγόροι και οι δικαστές δεν τρώνε άχυρα...". Αλβανική ιστορία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου