
Στο βιβλίο του Lou Marinof "Τα μεγάλα ερωτήματα - πώς η φιλοσοφία μπορεί να αλλάξει την ζωή μας", εκδ. Λιβάνη, στην σελίδα 353 διαβάζουμε:
"Στο παρελθόν οι άνθρωποι ζούσαν πάρα πολύ σαν κοινωνικά έντομα, οι ζωές των οποίων είναι ανελέητα προκαθορισμένες. Το σχέδιο του Διαφωτισμού τα αντέστρεψε όλα αυτά, αλλά έχει δώσει τώρα στους ανθρώπους πολύ μεγάλη ατομική ελευθερία, ώστε σήμερα να ζούν σαν ανελέητα μοναχικά αρπακτικά. Σε προηγούμενες εποχές, ο ο κοινωνικός ιστός ήταν απόλυτα περιοριστικός. Τώρα αποσυντίθεται εντελώς".
Ο Marinof μας λέει πολλά με λίγα λόγια. Ακολουθούν δύο παρατηρήσεις, δύο σχόλια.
- Μας μιλάει για δύο εποχές πρίν & μετά τον "Διαφωτισμό", δύο εποχές κατά πώς λέει απαράδεκτες για εντελώς διαφορετικούς λόγους, αλλά με ένα κριτήριο: την ισορροπία. Η συμπεριφορά & ζωή των ανθρώπων δεν έχει ισορροπία, ούτε πρίν, ούτε μετά τον καλούμενο Διαφωτισμό, καθώς οι άνθρωποι μετακινήθηκαν από το ένα άκρο (έλλειψη) στο άλλο (υπερβολή). Έτσι, ούτε ο άνθρωπος καταλήγει ευδαίμων, ούτε οι κοινωνίες, (που και στις δύο περιπτώσεις κοινωνίες δεν είναι παρά απλοί πληθυσμοί).
- Πρέπει επίσης να δώσουμε σημασία στην έκφραση "το σχέδιο του Διαφωτισμού". Οι άνθρωποι του Διαφωτισμού έδρασαν με σχέδιο μας λέει. Δεν προέκυψε λοιπόν ο "Διαφωτισμός" φυσικά & αβίαστα από τις συγκυρίες της ιστορίας, αλλά ελήφθη απόφαση & εκτελέστηκε ένα σχέδιο με συγκεκριμένους σκοπούς και στόχους, υλοποιήθη, τουλάχιστον στον Δυτικό κόσμο, και σήμερα ζούμε τα αποτελέσματα.
- Στην πορεία των επεισοδίων "Διαφωτισμός" θα συζητήσουμε την ιστορία του, το πρόβλημα που έχει αναδυθεί & κάποιες προτάσεις αποκαταστάσεως.
Mε μια πρώτη ματιά βλέπουμε ότι ο "διαφωτισμός", απομάκρυνε τον άνθρωπο κατά πρώτον από την Φύση και όπως ήταν φυσικό και από την Κοινότητα. Λείανε το έδαφος για την εξάπλωση της πνευματικής πανούκλας του ατομισμού, του υλισμού και του αστισμού. Περιμένουμε τα επόμενα κείμενα!
ΑπάντησηΔιαγραφή